http://www.dw-world.de/persian/?maca=per-rss-per_deutschland_volltext-5723-xml-mrss News, Analysis and Service from Germany and Europe - in 30 Languages fa 2012 DW-WORLD.DE, Deutsche Welle Tue, 14 Feb 2012 02:33:30 GMT Tue, 14 Feb 2012 02:33:30 GMT http://partner.dw-world.de/syndication/media/rdf_dw_logo.gif http://www.dw-world.de/persian/?maca=per-rss-per_deutschland_volltext-5723-xml-mrss News, Analysis and Service from Germany and Europe - in 30 Languages 88 25 30 http://www.dw.de/dw/article/0,,15730910,00.html?maca=per-rss-per_deutschland_volltext-5723-xml-mrss http://www.dw.de/dw/article/0,,15730910,00.html?maca=per-rss-per_deutschland_volltext-5723-xml-mrss امسال در بخش "چشم‌اندازهای سینمای آلمان"، ۱۳ اثر از کارگردانان جوان این کشور به نمایش درمی‌آید. زندگی جوانان و دشواری‌های خانوادگی و اجتماعی آنان دستمایه‌های اصلی این فیلم‌ها را تشکیل می‌دهند. بخش "چشم‌اندازهای سینمای آلمان" در برنامه‌ی شصت ‌ودومین دوره‌ی جشنواره‌ی فیلم برلین، به نمایش فیلم‌های استعدادهای جوان سینمای آلمان اختصاص دارد. در این بخش معمولاً کارهای سینمایی، مستند، بلند و کوتاه سینماگران تازه‌کار آلمانی که از مدارس متعدد سینمایی سراسر این کشور فارغ‌التحصیل شده‌اند، به نمایش در می‌آیند. این کارها اغلب از نظر مضمونی و پرداخت سینمایی، سمت و سوی روند گسترش سینمای آتی آلمان را رقم می‌زنند. دستمایه‌ی اغلب فیلم‌هایی که امسال در این بخش به نمایش در می‌آیند، زندگی جوانان را در برهه‌های زمانی مختلف، در شهرها و کشورهای متفاوت و نیز در شرایط خانوادگی و اجتماعی گوناگون دربرمی‌گیرد. کالیفرنیا یا برلین؟ "اینجا کالیفرنیا نیست"، ساخته‌ی مارتن پرزیل (Marten Persiel)، از جمله‌ فیلم‌هایی است که به زندگی جوانان پرداخته است. این فیلم، ماجراهای یک "گروه ممنوعه‌ی پانک" را در سال‌های دهه‌ی ۱۹۸۰ در آلمان شرقی به تصویر می‌کشد که به "بازی‌ها و سرگرمی‌های آمریکایی" روی‌ آورده و وقت خود را به اسکیت‌بازی در خیابان‌های خلوت و پرچاله و گودال برلین شرقی می‌گذرانند. این وقت‌گذرانی بی‌ضرر، از آن‌جا که خلاف "نظم اجتماعی موجود" است، توجه همگانی را به خود جلب می‌کند. مارتن پرزیل، در مستند خود از فیلم‌های سوپر هشتی که این گروه تا فروپاشی دیوار برلین در سال ۱۹۸۹ از "فعالیت‌های ورزشی غیرمتعارف" خود تهیه کرده‌اند، نیز سود برده است. "اینجا کالیفرنیا نیست"، بیننده را به سفری کوتاه در تاریخ معاصر آلمان شرقی از دید جوانان آن دوره می‌برد. "ناپدیدشدگان" شخصیت اصلی فیلم ۸۶ دقیقه‌ای "ناپدیدشدگان"، ساخته‌ی یان اشپکن‌باخ (Jan Speckenbach)، دختر جوان ۱۴ ساله‌ای به نام مارتا است که ناگهان "ناپدید" می‌شود. پدر مارتا، که سال‌ها پیش با دختر خود قطع رابطه کرده، حاضر به پذیرش این واقعیت نیست. او، بیش از هر چیز از این امر رنج می‌بر‌د که هیچ اثری پس از جستجوهای دراز مدت از مارتا یافت نشده است. آیا مارتا، از آن‌جا که نتوانسته با دنیای پر از "نظم و قانون بزرگ‌‌سال‌ها" کنار بیاید، خود داوطلبانه به جهان بی‌نام و نشان ناپدیدشدگان پناه برده است؟ این پرسشی است که یان اشپکن‌باخ، با تیزبینی و نگاهی عاطفی در سراسر فیلم دنبال می‌کند. سوءاستفاده‌ی جنسی در فیلم آلمانی ـ اتریشی "میشائیل"، از مارکوس شلاینتسر (Markus Schleinzer) نیز یک جوان ده ساله به نام ولفگانگ، نقش شخصیت اصلی فیلم را بازی می‌کند. میشائیل، مردی ۳۵ ساله که نماینده‌ی بیمه است، ولفگانگ را ماه‌ها در زیرزمین خانه‌ی مسکونی خود برای ارضای تمایلات منحرفانه‌ی جنسی‌اش زندانی کرده است. ولفگانگ تنها اجازه دارد، شب‌ها برای صرف شام به طبقه‌ی بالا، به آپارتمان میشائیل برود و به او "خدمت" کند. از روزی که ولفگانگ از انجام وظیفه‌ی "خدمت" به میشائیل سرباز می‌زند، ماجراهای تکان‌دهنده‌ی فیلم که از دید این بیمار جنسی بازگو شده، آغاز می‌شود. این نخستین فیلم مارکوس شلاینتسر، جایزه‌ی "ماکس اوپولز" آلمان را که به سینماگران جوان این کشور برای تهیه‌ی نخستین فیلم آنان تعلق می‌گیرد، از آن او ساخته است. زهرا در رویای غرب "زهرا"، شخصیت اصلی فیلم "کارامان" نیز دختر جوان مسلمانی است که سودای تحصیل در غرب را، بدون پایبندی به قید و بندهای خانوادگی و مذهبی، در سر می‌پروراند. او در آغاز فیلم، دانشکده‌ی زبان‌های خارجی در شهر استانبول را به پایان برده و حالا قصد دارد، یک آخر هفته به "کارامان"، شهر زادگاه خود در آناتولی مرکزی سفر کند و موضوع را با پدر مسلمان و متعصب خود که در ضمن نظامی هم هست، در میان بگذارد؛ آخر هفته‌ی پر ماجرا و جنجالی که آینده‌ی زهرا در آن رقم می‌خورد . فیلم ۱۰۴ دقیقه‌ای "کارامان"، که ساخته‌ی مشترک دو سینماگر آلمانی و ترک‌تبار تامر ایگیت (Tamer Yigit) و برانکا پرلیس (Branka Prlic) است، با دیدی هوشیارانه و تصاویری گویا به تضاد و برخورد بین سنت و مدرنیت می‌پردازد. سینمای آلمان در بخش مسابقه در این دوره‌ی برلیناله، سه فیلم از سه سینماگر مطرح آلمانی نیز در بخش مسابقه به نمایش در می‌آید. "باربارا"، ساخته‌ی کریستیان پتسولد با بازی هنرپیشه‌ی نامی آلمانی، نینا هوس (Nina Hoss)، یکی از این فیلم‌هاست. نینا هوس در این فیلم، نقش پزشکی تازه‌کار در برلین شرقی را بازی می‌کند که سودای زندگی در آلمان غربی را در سر می‌پروراند. او ابتدا می‌کوشد از راه قانونی و با ارائه‌ی در خواست "خروج از آلمان شرقی"، به آرزوی خود برسد. دومین فیلم آلمانی بخش مسابقه‌ی برلیناله، "بخشش"، ساخته‌ی کارگردان نامی این کشور، ماتیاس گلازنر است. در این فیلم هنرپیشه‌ی مشهور، یورگن فوگل، نقش مردی به نام نیلز را بازی می‌کند که همراه خانواده‌ی خود، ماریا (با بازی هنرپیشه‌ی اتریشی بیرگیت مینیشمایر) و پسر خردسالش به نروژ مهاجرت کرده و در این سرزمین سرد و کم‌نور، زندگی کسالت‌بار و بی‌هیجانی را سپری می‌کند. یک تصادف رانندگی، این آرامش و یک‌نواختی را در هم می‌ریزد. هانس کریستیان اشمیت، یکی دیگر از کارگردانان مطرح آلمانی است که با آخرین اثرش "دیگر چه باقی می‌ماند"، در شصت ‌ودومین دوره‌ی جشنواره برلیناله شرکت دارد. اشمیت در این فیلم نیز، چون آثار دیگر خود با دیدی انتقادی به روابط میان انسان‌ها و دنیای درونی آنان می‌پردازد. شصت ‌ودومین دوره‌ی جشنواره‌ی فیلم برلین، از روز ‌۹ تا ۱۹ فوریه در پایتخت آلمان برگزار می‌شود. <img class="img" width="1" height="1" src="http://zap.dw-world.de/run/run.dw?RUN.js=No&DW.dom=www.dw-world.de&DW.uri=%2Fdw%2Farticle%2F0%2C%2C15730910%2C00.html%3Fmaca%3Dper-rss-per_deutschland_volltext-5723-xml-mrss&DW.maca=per-rss-per_deutschland_volltext-5723-xml-mrss&DW.ct=1&DW.loc=fa_IR&DW.oid=15730910&DW.sid=12484&DW.po=www.dw-world.de&DW.pr=dw-world.de&DW.cat0=%D8%B5%D9%81%D8%AD%D9%87%20%D9%86%D8%AE%D8%B3%D8%AA&DW.cat1=%D8%AF%D9%88%DB%8C%DA%86%D9%87%20%D9%88%D9%84%D9%87%20%D9%81%D8%A7%D8%B1%D8%B3%DB%8C&DW.cat2=%D9%81%D8%B1%D9%87%D9%86%DA%AF%20%D9%88%20%D9%87%D9%86%D8%B1&DW.cat3=%D8%B3%DB%8C%D9%86%D9%85%D8%A7%20%D9%88%20%D8%AA%D8%A6%D8%A7%D8%AA%D8%B1&DW.cat4=%D8%AC%D8%B4%D9%86%D9%88%D8%A7%D8%B1%D9%87%20%D9%81%DB%8C%D9%84%D9%85%20%D8%A8%D8%B1%D9%84%DB%8C%D9%86&DW.title=%DA%86%D8%B4%D9%85%E2%80%8C%D8%A7%D9%86%D8%AF%D8%A7%D8%B2%D9%87%D8%A7%DB%8C%20%D8%AF%D8%B1%D8%AE%D8%B4%D8%A7%D9%86%20%D8%B3%DB%8C%D9%86%D9%85%D8%A7%DB%8C%20%D8%A2%D9%84%D9%85%D8%A7%D9%86%20%D8%AF%D8%B1%20%D8%AC%D8%B4%D9%86%D9%88%D8%A7%D8%B1%D9%87%20%D9%81%DB%8C%D9%84%D9%85%20%D8%A8%D8%B1%D9%84%DB%8C%D9%86%D8%A7%D9%84%D9%87" alt="" /> فرهنگ و هنر Sun, 12 Feb 2012 09:05:00 GMT http://www.dw.de/dw/article/0,,15730836,00.html?maca=per-rss-per_deutschland_volltext-5723-xml-mrss http://www.dw.de/dw/article/0,,15730836,00.html?maca=per-rss-per_deutschland_volltext-5723-xml-mrss سینمای آلمان، دوران پردرخششی را می‌گذراند. فیلم‌های آلمانی، در حال حاضر نه تنها مهم‌ترین جوایز جشنواره‌های بین‌المللی فیلم را از آن خود می‌کنند، بلکه به رونق بازار سینمای داخلی این کشور نیز افزوده‌اند. فیلم‌های آلمانی، دوباره علاقمندان هنر هفتم را به سالن سینماهای این کشور کشانده است. اگر تا چندی پیش نمایش فیلم‌های هالیوودی، صندوق فروش گیشه‌ها را پر می‌کرد، حالا اکران فیلم‌های آلمانی رکود فروش بلیط را می‌شکنند. زبان آمار موافق آمار رسمی "اداره‌ی حمایت از فیلم آلمان"، شمار سینماروها در سال ۲۰۱۱ در مقایسه با سال پیش، ۲/۳ درصد افزایش یافته و به ۱۲۹/۶ میلیون تن رسیده است. این آمار هم‌چنین نشان می‌دهد که بر درآمد حاصله از فروش بلیط سینماها، ۴/۱ درصد افزوده شده و به ۹۵۷/۱ میلیون یورو بالغ می‌شود. بر این اساس، در سال ۲۰۱۱، ۷ میلیون سینمارو بیشتر از سال ۲۰۱۰ به تماشای فیلم‌های آلمانی رفته‌اند. شمار بینندگان فیلم‌های آمریکایی، برعکس، ۵/۱ درصد کاهش یافته و به رقم ۷۷/۲ میلیون تن رسیده است. فیلم‌های آلمانی در بازار فیلم این کشور، سهمی معادل ۲۱/۸ در صد کل تولیدات را رقم زده‌‌اند. نمایش فیلم‌های سه بعدی، از آن‌جا که بلیط‌های آن‌ها بیش از بهای بلیط معمولی به فروش می‌رسند، در افزایش درآمد سینماها در سال ۲۰۱۱، نقش عمده‌ای داشته‌ است. در سال گذشته، بیش از ۴۶ فیلم به صورت سه بعدی تولید شده‌اند که ۷ فیلم آن ساخته‌ی آلمان بوده است. آلمان در سال ۲۰۱۱ دومین تولیدکننده‌ی فیلم سه بعدی، پس از آمریکا بود. فیلم‌های "سه‌ تفنگدار" و "ویکی در سفر" از موفق‌ترین فیلم‌های سه بعدی آلمانی بوده‌اند. فیلم‌های رکوردشکن در سال ۲۰۱۱، به‌طور کلی ۵۳۲ فیلم جدید در آلمان به نمایش درآمده‌اند. ۳۴ فیلم از میان آن‌‌ها، رکورد نمایش برای بیش از یک میلیون تماشاگر را شکسته‌اند. ۸ نمونه از این فیلم‌ها ساخته‌ی آلمان بوده است. موفق‌ترین این فیلم‌ها، کمدی"کوکوراه" از بازیگر و کارگردان بنام آلمانی تیل شوایگر بوده است ‌که بیش از ۴/۳ میلیون تن به تماشای آن نشسته‌اند. این فیلم در رده‌ی جهانی، مقام سوم پرفروش‌ترین‌ها را، پس از "هاری پوتر" و "دزدان دریایی کاریبیک"، از آن خود ساخته است. فیلم "کوکوراه"، یک کمدی خانوادگی است که دختر کارگردان نیز در آن بازی می‌کند. از میان فیلم‌های موفق آلمانی، فیلم "آلمانیا، به آلمان خوش‌ آمدید"، ساخته‌ی یاسمین سامدرلی که فیلمنامه‌ی آن را خواهر کارگردان، نسرین سامدرلی نوشته، بیش از ۱/۴ میلیون تماشاگر را روانه‌ی سینماها کرده است. مشکلات مهاجرت یک خانواده‌ی ترک در سه نسل و نقش مهاجران ترک تبار در شکوفایی اقتصاد آلمان، دستمایه‌ی این فیلم بوده است. فیلم "پینا"، ساخته‌ی ویم وندرس، که نامزد دریافت جایزه‌ی اسکار بهترین مستند از آلمان شده، با بیش از ۵۰۰ هزار بیننده، رکورد نمایش فیلم‌های مستند را شکسته است. این اثر، ستایشی پرشکوه از رقصنده و طراح رقص پرآوازه‌ی آلمانی "پینا باوش" است که در سال ۲۰۰۹، به‌طور ناگهانی بر اثر بیماری سرطان درگذشت. وندرس در "پینا"، گزیده‎ای از قطعه‌های رقص باوش را با همان رقصندگان و موسیقی متن، ولی در فضایی تازه و بکر بازآفریده است. "سقوط" رکوردشکن یکی از آثار سینمایی‌ای که در سال‌های گذشته رکورد فروش یک‌روزه درآلمان را شکست، فیلم "سقوط"، به کارگردانی اولیور هیرش‌بیگل بود. این فیلم به‌طور هم‌زمان در ۴۰۰ سینمای آلمان به نمایش درآمد. بیش از ۴۸۰ هزار تماشاگر برای دیدن این فیلم پر خرج در روز اول، بلیط خریدند. در اين فيلم "برونو گانز"، بازيگر سوييسى در نقش هيتلر، رهبر نازی‌های آلمان ظاهر مى‌شود و با هنرنمایی بی‌نظیری جنبه‌های مختلف شخصیت این جنایتکار تاریخ را روى پرده‌ی سينما به نمايش می‌گذارد. "سقوط"، روايت تصویری ۱۲ روز پایانی زندگى هيتلر از نگاه یکی از منشى‌هاى او در سنگری زيرزمينى در شهر برلين است. ساخت "سقوط"، بیش از ۱۳ ميليون يورو، هزينه داشته است. کاهش تعداد سینماها با وجود رونق صنعت فیلم و موفقیت تولیدات آلمانی در داخل و خارج از این کشور، از شمار سینماهای آلمان از پنج سال پیش پیوسته کاسته می‌شود. در سال ۲۰۱۱‌، ۱۶۷۱ سینما در آلمان بسته شدند. در سال ۲۰۱۰ این رقم بر ۱۷۱۴ بالغ می‌شد. این رشد منفی، به‌ویژه در شهرهایی با کمتر از ۵۰ هزار نفر جمعیت، جریان دارد. "اداره‌ی حمایت از فیلم آلمان"، برای متوقف کردن این روند، در بخش "دیجیتال کردن" دستگاه‌های نمایش فیلم در این سینماها سرمایه‌گذاری کرده است. FF/SJ <img class="img" width="1" height="1" src="http://zap.dw-world.de/run/run.dw?RUN.js=No&DW.dom=www.dw-world.de&DW.uri=%2Fdw%2Farticle%2F0%2C%2C15730836%2C00.html%3Fmaca%3Dper-rss-per_deutschland_volltext-5723-xml-mrss&DW.maca=per-rss-per_deutschland_volltext-5723-xml-mrss&DW.ct=1&DW.loc=fa_IR&DW.oid=15730836&DW.sid=10009&DW.po=www.dw-world.de&DW.pr=dw-world.de&DW.cat0=%D8%B5%D9%81%D8%AD%D9%87%20%D9%86%D8%AE%D8%B3%D8%AA&DW.cat1=%D8%AF%D9%88%DB%8C%DA%86%D9%87%20%D9%88%D9%84%D9%87%20%D9%81%D8%A7%D8%B1%D8%B3%DB%8C&DW.cat2=%D8%A2%D9%84%D9%85%D8%A7%D9%86%E2%80%8C%D8%B4%D9%86%D8%A7%D8%B3%DB%8C%20%D9%88%20%D8%AA%D8%AD%D8%B5%DB%8C%D9%84%20&DW.cat3=%DA%A9%D8%B4%D9%88%D8%B1%20%D9%88%20%D9%85%D8%B1%D8%AF%D9%85&DW.title=%D9%81%DB%8C%D9%84%D9%85%E2%80%8C%D9%87%D8%A7%DB%8C%20%D8%A2%D9%84%D9%85%D8%A7%D9%86%DB%8C%20%D8%AF%D8%B1%20%D8%B5%D8%AF%D8%B1%20%D8%AC%D8%AF%D9%88%D9%84%20%D9%81%D8%B1%D9%88%D8%B4" alt="" /> آلمان‌شناسی و تحصیل Thu, 9 Feb 2012 16:33:00 GMT http://www.dw.de/dw/article/0,,15727127,00.html?maca=per-rss-per_deutschland_volltext-5723-xml-mrss http://www.dw.de/dw/article/0,,15727127,00.html?maca=per-rss-per_deutschland_volltext-5723-xml-mrss برنامه‌ی "پلی به سوی تخصص و هم‌پیوندی با جامعه‌ی آلمان"، به کارفرمایان مهاجرتبار کمک می‌کند، با تعلیم جوانان مهاجرتبار در دوره‌های آموزش عملی، با کمبود نیروی کار در این کشور مبارزه کنند. هدف برنامه‌ی جدید "پلی به سوی تخصص و هم‌پیوندی با جامعه‌ی آلمان" که بودجه‌ی آن از سوی دولت این کشور تأمین می‌شود، به‌ویژه جلب شرکت‌ها و کارفرماهایی است که صاحبان آن‌ها تباری مهاجرتی دارند. این گروه در دوره‌های ویژه با اصول و معیارهای دولتی در زمینه "انتقال تجربیات شغلی خود" به کارآموزان در چارچوب برنامه‌های آموزش‌های عملی دولت آلمان، آشنا می‌شوند و درباره‌ی چگونگی اخذ مدرک تدریس به کارآموزان عملی، آموزش می‌بینند. در آلمان تنها کارگاه‌ها و کارفرماهایی که موفق به گرفتن این گونه "مجوز آموزشی" شده‌اند، صلاحیت تعلیم داوطلبان آموزش‌های عملی را دارند. تجربه، امتیاز مهاجرتباران به گفته‌ی یکی از مسئولان اجرایی این طرح، کریستینا آلکسوگلو پاتلکوس که خود آلمانی یونانی‌تباری است، انتخاب این گروه از کارفرماها و موسسان شرکت‌ها، از آن جا که اینان شخصاً برای ایجاد نهاد اقتصادی خود با این‌گونه دشواری‌ها روبرو بوده‌اند و در این زمینه تجربه کسب کرده‌اند، آگاهانه صورت گرفته است. اغلب این کارفرماها، خود به این امر که حائز شرایط گرفتن مدرک "انتقال تجربیات شغلی خود" به کارآموزان هستند، واقف نیستند. به همت مسئولان پیاده‌کردن این برنامه‌، تا به‌حال ۲۰۰ امکان شغلی برای داوطلبان مهاجرتبار در کلن و بیش از ۵۶ هزار تن در سراسر آلمان ایجاد شده است. کارگاه‌های کوچک و متوسط، ۸۰ درصد این نهادهای اقتصادی را تشکیل می‌دهند که برای رقابت با شرکت‌های بزرگ به پشتیبانی و حمایت دولت نیاز دارند؛ کمک‌هایی که مسئولان اجرایی طرح "پلی به سوی تخصص و هم‌پیوندی با جامعه‌ی آلمان" در اختیار این کارفرماها قرار می‌دهند، در زمینه‌های چگونگی کسب مجوز تعلیم، فراهم‌آوردن شرایط اخذ آن و آشنا شدن با امکانات آموزشی تعلیم کارآموز است. برای فراگیری این مهم، خود این کارفرمایان باید ابتدا دوره‌های آموزشی ویژه‌ای را با موفقیت پشت‌سر بگذارند. جبران کمبود نیروی کار یکی دیگر از اهداف برنامه‌ی "پلی به سوی تخصص و هم‌پیوندی با جامعه‌ی آلمان"، جبران کمبود نیروی کار در این کشور است. تا چندی پیش کارگاه‌ها و کارفرماهای شغل‌ها و کار و کسب‌های گوناگون می‌توانستند، کارآموزان خود را از میان بهترین فارغ‌التحصیلان رشته‌های مختلف دبیرستانی انتخاب کنند. این دوره‌، ولی سپری شده و بر اساس آمار، هر سال از شمار داوطلبان کارآموزان رشته‌های عملی کاسته می‌شود. از این‌رو صاحبان شرکت‌ها ناگزیرند، کارآموزانی را نیز که با نمره‌های درخشان فارغ‌التحصیلان نشده‌اند، بپذیرند. اغلب این داوطلبان در رشته‌های ریاضی، دیکته و خواندن ضعیف‌اند. کارفرمایان ولی، این "کمبودها" را قابل جبران می‌دانند و بیشتر به ویژگی‌های فردی و توانایی‌های اجتماعی کارآموز اهمیت می‌دهند. دولت آلمان به کارفرمایانی که چنین داوطلبانی را می‌پذیرند، در زمینه‌های گوناگون یاری می‌دهد؛ کمک‌های مشورتی در محل، برقراری دوره‌های آموزشی فوق‌العاده، کلاس‌های تکمیلی زبان... از جمله‌ی این یاری‌‌هاست. گذراندن موفقیت‌آمیز دوره‌ی فراگیری عملی، اغلب به استخدام در کارگاهی که آموزش عملی در آن صورت گرفته، می‌انجامد. وضعیت جوانان مهاجرتبار جوانان مهاجرتبار، بیش از جوانان آلمانی از این دوره‌های کمکی سود می‌جویند. آمار نشان می‌دهد که بیش از ۱۳ درصد جوانان مهاجرتبار بین ۱۵ تا ۱۹ ساله، بدون اخذ مدرک تحصیلی، مدرسه را ترک می‌کنند. این رقم در میان جوانان آلمانی، کمتر از ۷ در صد است. در دومین گزارش دفتر "مسئول امور هم‌پیوندی دولت آلمان" که اوایل ماه ژانویه ۲۰۱۲ در آلمان منتشر شد، آمده است که تنها حدود ۱۳ درصد از جوانان مهاجرتبار بین ۱۵ تا ۲۵، نسبت به کل جمعیت (۱۶ درصد) از امکانات دوره‌های آموزش‌های عملی استفاده می‌کنند. در این گزارش شرایط اجتماعی ـ آموزشی مهاجران از سال ۲۰۰۵ تا ۲۰۱۰ بررسی شده است. FF/FW <img class="img" width="1" height="1" src="http://zap.dw-world.de/run/run.dw?RUN.js=No&DW.dom=www.dw-world.de&DW.uri=%2Fdw%2Farticle%2F0%2C%2C15727127%2C00.html%3Fmaca%3Dper-rss-per_deutschland_volltext-5723-xml-mrss&DW.maca=per-rss-per_deutschland_volltext-5723-xml-mrss&DW.ct=1&DW.loc=fa_IR&DW.oid=15727127&DW.sid=10009&DW.po=www.dw-world.de&DW.pr=dw-world.de&DW.cat0=%D8%B5%D9%81%D8%AD%D9%87%20%D9%86%D8%AE%D8%B3%D8%AA&DW.cat1=%D8%AF%D9%88%DB%8C%DA%86%D9%87%20%D9%88%D9%84%D9%87%20%D9%81%D8%A7%D8%B1%D8%B3%DB%8C&DW.cat2=%D8%A2%D9%84%D9%85%D8%A7%D9%86%E2%80%8C%D8%B4%D9%86%D8%A7%D8%B3%DB%8C%20%D9%88%20%D8%AA%D8%AD%D8%B5%DB%8C%D9%84%20&DW.cat3=%DA%A9%D8%B4%D9%88%D8%B1%20%D9%88%20%D9%85%D8%B1%D8%AF%D9%85&DW.title=%DA%A9%D8%A7%D8%B1%D9%81%D8%B1%D9%85%D8%A7%D9%87%D8%A7%DB%8C%20%D9%85%D9%87%D8%A7%D8%AC%D8%B1%D8%AA%D8%A8%D8%A7%D8%B1%D8%8C%20%D8%AC%D8%A8%D8%B1%D8%A7%D9%86%E2%80%8C%DA%A9%D9%86%D9%86%D8%AF%D9%87%E2%80%8C%DB%8C%20%DA%A9%D9%85%D8%A8%D9%88%D8%AF%20%D9%86%DB%8C%D8%B1%D9%88%DB%8C%20%DA%A9%D8%A7%D8%B1%20%D8%AF%D8%B1%20%D8%A2%D9%84%D9%85%D8%A7%D9%86" alt="" /> آلمان‌شناسی و تحصیل Wed, 8 Feb 2012 15:08:00 GMT http://www.dw.de/dw/article/0,,15714096,00.html?maca=per-rss-per_deutschland_volltext-5723-xml-mrss http://www.dw.de/dw/article/0,,15714096,00.html?maca=per-rss-per_deutschland_volltext-5723-xml-mrss وضعیت استخدامی مهاجرتباران در ادارات دولتی آلمان، چندان مناسب نیست. در حال حاضر، تنها ۱۰ درصد از کارمندان دولت را مهاجرتباران تشکیل می‌دهند. قرار است با پیاده کردن "برنامه‌ی اقدامات ملی"، این کمبود برطرف شود. آنگلا مرکل، صدراعظم آلمان روز ۳۱ ژانویه، میزبان پنجمین همایش دست‌اندرکاران امور همگرایی مهاجران با جامعه‌ی آلمان بود. در این همایش بیش از ۱۲۰ تن از نمایندگان گروه‌ها و نهادهای مهاجرتی شرکت داشتند و "برنامه‌ی اقدامات ملی" دولت را که در ۴۷۱ صفحه تنظیم شده بود، به تصویب رساندند. خانم آنگلا مرکل که از جمله پایه‌گزاران این همایش در سال ۲۰۰۶ است، در رابطه با این "برنامه‌ی مهم" گفت: «با این اقدامات، مرحله‌ی جدیدی در جهت اجرای سیاست‌های هم‌پیوندی مهاجران با جامعه‌ی آلمان آغاز می‌شود.» قرار است اقدامات دولت در ۱۱ زمینه به وضعیت مهاجران بهبود ببخشد. اما منقدان این برنامه‌، اقدامات دولت را "ناکافی" و "کم تأثیر" ارزیابی می‌کنند نکات مهم برنامه دولت بهبود وضعیت استخدامی مهاجرتباران در ادارات دولتی، در کنار تأمین امکانات فراگیری زبان آلمانی برای این گروه، در صدر اقدامات دولت قرار دارد. ماریا بوهمر، "مسئول امور هم‌پیوندی دولت آلمان"، پیش‌تر از "نامناسب بودن" وضعیت استخدامی مهاجرتباران در ادارات دولتی انتقاد کرده بود و وعده‌ی اجرای "برنامه‌های دراز مدت" در این زمینه را داده بود. به گفته‌ی بوهمر، قرار است بر اساس "برنامه‌ی اقدامات ملی"، بر شمار معلمان مهاجرتبار در مدارس ابتدایی و متوسطه افزوده شود. او گفت که این کارمندان، علاوه بر انجام وظایف خود، برای مهاجران دیگر "نقشی نمونه‌وار" بازی می‌کنند. دولت آلمان هم‌چنین قصد دارد، شمار مهاجران را در بخش‌های خدماتی، آتش‌نشانی، نهادهای امنیتی و رسانه‌ها افزایش دهد. در حال حاضر، از هر ۵۰ روزنامه‌نگار در آلمان، تنها‌ یک تن تبار مهاجرتی دارد. گسترش بخش‌های بهداشت و سلامتی و تأمین امکانات تیمارداری و پرستاری از مهاجران کهنسال از جمله‌ی اقدامات دیگری است که قرار است انجام شود. آلمان، کشور پیشرفت علی ارتان توپارک، نماینده‌ی "انجمن علوی‌‌تباران آلمانی"، روند هم‌پیوندی "مهاجران" با جامعه‌ی آلمان را در اغلب زمینه‌ها مثبت ارزیابی کرد و گفت: «در حال حاضر، از نظر سیاسی در هیچ‌کشوری در جهان به اندازه‌ی آلمان، در امر بهبود وضعیت مهاجران تلاش نمی‌شود.» او خواستار ایجاد اصلاحات ساختاری در سیستم استخدامی و آموزشی دولت شد و ابراز امیدواری کرد که به زودی در آلمان، "مدیران مدرسه و شهردار‌های مهاجرتبار در راس امور قرار گیرند." علی ارتان توپارک هم‌چنین از اطلاق واژه‌ی "مهاجر"، به فرزندان نسل دوم و سوم مهاجران انتقاد کرد و خواهان "آلمانی" شمردن این گروه شد. او با اشاره به تبار آلمان شرقی‌ای آنگلا مرکل گفت: «ما به وحدت دومی میان این آلمانی‌ها نیاز داریم.» بهبود وضعیت مهاجرتباران در تازه‌ترین گزارشی که اوایل ژانویه امسال درباره وضعیت مهاجرتباران آلمان منتشر شده، آمده است: «مهاجرتباران، به ویژه در بخش‌های آموزش، دیدن دوره‌های آموزش عملی و بازار کار پیشرفت کرده‌اند.» بر اساس این گزارش، وضعیت جذب جوانان مهاجرتبار در بازار کار آلمان نیز بهبود یافته است. شمار بیکاران مهاجرتبار در سال ۲۰۰۵ به بیش از ۱۸ درصد می‌رسید. این رقم در سال ۲۰۱۰ به ۱۱/۸ درصد کاهش یافته است. قرار است ششمین دوره‌ی همایش دست‌اندرکاران امور همگرایی مهاجران با جامعه‌ی آلمان، در نیمه‌ی نخست سال ۲۰۱۳ برگزار شود FF/JT <img class="img" width="1" height="1" src="http://zap.dw-world.de/run/run.dw?RUN.js=No&DW.dom=www.dw-world.de&DW.uri=%2Fdw%2Farticle%2F0%2C%2C15714096%2C00.html%3Fmaca%3Dper-rss-per_deutschland_volltext-5723-xml-mrss&DW.maca=per-rss-per_deutschland_volltext-5723-xml-mrss&DW.ct=1&DW.loc=fa_IR&DW.oid=15714096&DW.sid=10009&DW.po=www.dw-world.de&DW.pr=dw-world.de&DW.cat0=%D8%B5%D9%81%D8%AD%D9%87%20%D9%86%D8%AE%D8%B3%D8%AA&DW.cat1=%D8%AF%D9%88%DB%8C%DA%86%D9%87%20%D9%88%D9%84%D9%87%20%D9%81%D8%A7%D8%B1%D8%B3%DB%8C&DW.cat2=%D8%A2%D9%84%D9%85%D8%A7%D9%86%E2%80%8C%D8%B4%D9%86%D8%A7%D8%B3%DB%8C%20%D9%88%20%D8%AA%D8%AD%D8%B5%DB%8C%D9%84%20&DW.cat3=%DA%A9%D8%B4%D9%88%D8%B1%20%D9%88%20%D9%85%D8%B1%D8%AF%D9%85&DW.title=%D8%AF%D9%88%D9%84%D8%AA%20%D8%A2%D9%84%D9%85%D8%A7%D9%86%20%D8%AF%D8%B1%20%D8%AC%D8%B3%D8%AA%D8%AC%D9%88%DB%8C%20%DA%A9%D8%A7%D8%B1%D9%85%D9%86%D8%AF%E2%80%8C%D8%A7%D9%86%20%D9%85%D9%87%D8%A7%D8%AC%D8%B1%D8%AA%D8%A8%D8%A7%D8%B1" alt="" /> آلمان‌شناسی و تحصیل Sat, 4 Feb 2012 10:29:00 GMT http://www.dw.de/dw/article/0,,6399932,00.html?maca=per-rss-per_deutschland_volltext-5723-xml-mrss http://www.dw.de/dw/article/0,,6399932,00.html?maca=per-rss-per_deutschland_volltext-5723-xml-mrss تاکسی‌رانی یکی از شغل‌های رایج میان مهاجران ایرانی است. اما بسیاری از ایرانیان، نه از روی علاقه بلکه از روی اجبار این شغل را انتخاب می‌کنند. حسین سازور یکی از این رانندگان تاکسی در شهر بن از تجربیات خود می‌گوید. تاکسی‌رانی یکی از شغل‌های رایج  میان مهاجران ایرانی است. اما بسیاری از ایرانیان، نه از روی علاقه بلکه از روی اجبار این شغل را انتخاب می‌کنند. حسین سازور یکی از این رانندگان تاکسی در شهر بن از تجربیات خود می‌گوید. زمستان امسال در آلمان زمستانی سرد و سفید بود. برف، فضای زیبایی را برای جشن کریسمس فراهم کرده بود. بارش برف اما برابر بود با یخبندان و اختلال در رفت و آمد وسایل نقلیه عمومی از جمله قطار و اتوبوس، که در آلمان به مراتب بیشتر از اتومبیل‌های شخصی و تاکسی‌ها مورد استفاده مردم قرار می‌گیرند. در این شرایط تاکسی‌ها که در حالت عادی به دلیل گرانی، به ندرت استفاده می‌شوند نقش فرشته نجات را بازی می‌کردند. حسین سازور، یکی از رانندگان تاکسی در شهر بن است که هر سال در این موقع برای بردن مسافران به مقصدشان خطر خیابان‌های لغزنده را می‌پذیرد. او پالتوی بلند مشکی رنگی بر تن کرده ، چهره‌ای آرام دارد و با مسافران خود دوستانه برخورد می‌کند. عدم علاقه ایرانیان به کار بدنی حسین سازور مانند بسیاری دیگر از مهاجران ایرانی نتوانسته شغلی مناسب مربوط به رشته خود پیدا کند و مجبور بوده به تاکسی‌رانی روی آورد. برای بسیاری این پرسش مطرح است که چرا تعداد چشم‌گیری از ایرانیان شغل تاکسی‌رانی را برمی‌گزینند. حسین سازور یکی از دلائل گرایش ایرانیان به این شغل را مشکلات اقتصادی می‌داند و می‌گوید: «ایرانی‌ها مجبور هستند این کار را انجام دهند. شما وقتی جایی استخدام می‌شوید، بعد از یک ماه حقوق خود را دریافت می‌کنید. اما یک راننده تاکسی در پایان روز کاری، سهم صاحب کار را پرداخت می‌کند و سهم خود را همان روز دریافت می‌کند. یعنی فرد مبلغی را که باید برای فردای خانواده‌اش تهیه کند، در پایان یک روز در دست دارد.» او یکی دیگر از دلايل گرایش ایرانیان به شغل تاکسی‌رانی را بالا بودن نسبی تحصیلات آنها می‌داند. او اعتقاد دارد که افراد تحصیل کرده حاضر نیستند شغلی را انتخاب کنند که در آن مجبور به انجام کار بدنی هستند. در صورتی که بسیاری از مهاجران هنگام ورود به کشوری جدید به اینگونه شغل‌ها روی می‌آوردند. ارتباطات: یکی از دلائل گرایش ایرانیان به تاکسی‌رانی حسین سازور ۶۰ سال دارد. او بیش از سی سال است که در آلمان زندگی می‌کند و صاحب دو دختر است. او در ایران در رشته فیزیک تا مقطع فوق لیسانس تحصیل کرده و در ابتدای ورود خود به آلمان تلاش کرد با کمک اداره کار، شغلی در زمینه تخصص خودش پیدا کند. اما تلاش‌های او با موفقیت مواجه نشد. او در این‌باره می‌گوید:  «بالاخره من مجبور شدم بروم و کار تاکسی‌رانی را شروع کنم. آن هم به خاطر اینکه دوستی داشتم که راننده تاکسی بود و او مرا راهنمایی کرد.» او در کل ارتباطات را یکی دیگر از دلائل روی آوردن ایرانیان به این شغل می‌داند، چون افرادی که تازه وارد کشوری با فرهنگ و زبان جدید می‌شوند، خود اطلاعات کافی برای راه یافتن به شغلی معین را ندارند. او توضیح می‌دهد: «اجبار و ارتباطات، ایرانیان را به سمت این شغل کشیده است. به طور مثال یکی از افرادی که کار تاکسی را شروع کرده بود ایرانی‌های مهاجر دیگر را که با او در تماس بوده‌اند راهنمایی کرده و این کمک باعث شد که بسیاری دیگر نیز همین شغل را انتخاب کنند.» یکی از امتیازات که برای مهاجران در مورد شغل تاکسی‌رانی وجود دارد این است که آنها لازم نیست به زبان مسلط باشند. حسن سازور در این باره می‌گوید: «کسی که قصد دارد در بانک یا در بنگاه معاملات ملکی کار کند باید به زبان آلمانی مسلط باشد، اما راننده تاکسی نیازی به زبان پیشرفته ندارد. فقط کافی است که بپرسد "کجا می‌روید؟"، آنگاه مسافر اسم خیابان را می‌گوید و راننده به آن سمت حرکت می‌کند.» نتیجه تجربیات تاکسی‌رانی در قالب مجموعه داستان‌های کوتاه با وجود اینکه تاکسی‌رانی برای حسین سازور گزینه نخست نبوده، اما او پس از سال‌ها فعالیت در این زمینه توانسته خود را با این شرایط وفق دهد. او می‌گوید: «این کار، کار مورد علاقه من نیست. اما سعی می‌کنم از آن در جهت علاقه خودم استفاده کنم، بیشتر با مسافرها ارتباط داشته باشم، از وقت آزادی که هنگام تاکسی‌رانی دارم استفاده کنم و کتاب بخوانم با وجود اینکه کار تاکسی با روحیه من سازگار نیست.» نتیجه مصاحبت او با مسافران مختلف، مجموعه داستان‌های کوتاهی درباره تجربیات او در دوران تاکسی‌رانی است که او قصد دارد آن را به زودی به چاپ برساند. این مجموعه حاوی داستان‌های ملاقات‌او با مسافران مختلف است، مسافران ایرانی، سیاستمدار، روسپی و حتی کسی که قصد داشته خود را به قتل برساند. آیدا آذرنوش تحریریه: یلدا کیانی <img class="img" width="1" height="1" src="http://zap.dw-world.de/run/run.dw?RUN.js=No&DW.dom=www.dw-world.de&DW.uri=%2Fdw%2Farticle%2F0%2C%2C6399932%2C00.html%3Fmaca%3Dper-rss-per_deutschland_volltext-5723-xml-mrss&DW.maca=per-rss-per_deutschland_volltext-5723-xml-mrss&DW.ct=1&DW.loc=fa_IR&DW.oid=6399932&DW.sid=12375&DW.po=www.dw-world.de&DW.pr=dw-world.de&DW.cat0=%D8%B5%D9%81%D8%AD%D9%87%20%D9%86%D8%AE%D8%B3%D8%AA&DW.cat1=%D8%AF%D9%88%DB%8C%DA%86%D9%87%20%D9%88%D9%84%D9%87%20%D9%81%D8%A7%D8%B1%D8%B3%DB%8C&DW.cat2=%D8%A2%D9%84%D9%85%D8%A7%D9%86%E2%80%8C%D8%B4%D9%86%D8%A7%D8%B3%DB%8C%20%D9%88%20%D8%AA%D8%AD%D8%B5%DB%8C%D9%84%20&DW.cat3=%DA%A9%D8%B4%D9%88%D8%B1%20%D9%88%20%D9%85%D8%B1%D8%AF%D9%85&DW.cat4=%DA%A9%D9%88%DA%86%D9%87%20%D8%A8%D8%B1%D9%84%D9%86&DW.title=%DA%A9%D9%88%DA%86%D9%87%20%D8%A8%D8%B1%D9%84%D9%86%3A%20%D9%BE%D8%A7%DB%8C%20%D8%B5%D8%AD%D8%A8%D8%AA%20%D8%B1%D8%A7%D9%86%D9%86%D8%AF%D9%87%20%D8%AA%D8%A7%DA%A9%D8%B3%DB%8C%20%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%86%DB%8C%20%D8%AF%D8%B1%20%D8%A2%D9%84%D9%85%D8%A7%D9%86" alt="" /> آلمان‌شناسی و تحصیل Thu, 2 Feb 2012 12:22:00 GMT http://www.dw.de/dw/article/0,,15673878,00.html?maca=per-rss-per_deutschland_volltext-5723-xml-mrss http://www.dw.de/dw/article/0,,15673878,00.html?maca=per-rss-per_deutschland_volltext-5723-xml-mrss ایرانیان مقیم برلین به تازگی تشکل جدیدی را به ثبت رسانده‌‌اند که هدف آن را متفاوت از انجمن‌های مشابه می‌دانند. آن‌ها می‌خواهند در کنار سازگاری و هم‌پیوندی مهاجران با جامعه جدید، مسئله و نوع مشارکت آن‌ها را هم تقویت کنند. گروهی از مهاجران ایرانی ساکن برلین، انجمنی با نام "جامعه ایرانیان" تاسیس کرده‌اند و در یکی از نخستین‌گام‌ها موفق به برگزاری یک کنسرت اپرا شده‌اند. ‌احسان جعفری یکی از اعضای هیات مدیره این جامعه در گفت‌وگو با دویچه‌وله به برنامه‌ها و اهداف این تشکل و تفاوت‌ها یا نقاط اشتراک آن با سایر انجمن‌های مهاجران پرداخته است. دویچه‌وله: جامعه ایرانیان در آلمان چه تفاوت‌هایی با انجمن‌ها و نهادهای مشابه خود دارد که تعدادشان در آلمان کم نیست؟ احسان جعفری: حیطه و وظیفه کار جامعه ایرانیان اساسا متفاوت با دیگرانجمن‌های فرهنگی، هنری، صنفی و اجتماعی ایرانیان در آلمان تعریف شده‌است. جامعه ایرانیان می‌کوشد ایرانیان و ایرانی تباران را زیر یک سقف متشکل کند و از منافع مادی و معنوی آنان درتمامی گستره‌های اقتصادی، سیاسی، اجتماعی، فرهنگی، حقوقی، مدنی پشتیبانی کند. ما سعی می‌کنیم در هر کجا که هر گونه ارتباطی با منافع روزمره‌ی ایرانیان درآلمان مطرح باشد، حضور داشته باشیم و در ارتباط با آن، چه در حد سیاست رسمیِ دولتِ فدرال و چه در ایالت‌های آلمان موضع‌گیری کنیم. چه منافعی؟ بیشتر توضیح دهید. ما ایرانیان و ایرانی‌تباران مانند دیگر اقلیت‌های  قومی یا ملیِ ساکن آلمان منافع اقتصادی، صنفی، حقوقی و فرهنگی خاصی داریم. البته در کنار آنچه به‌عنوان حقوق خارجی‌ها به طور اعم در جامعه‌ی آلمان مطرح است. برای مثال مسائل مربوط به سیستم آموزشی وتحصیلی در آلمان، حقوق مدنی، مسا‌ئل اجتماعی، امنیت شغلی وتوجه به ویژگی‌های فرهنگ ایرانی و تداوم حیات آن در جامعۀ چند فرهنگی آلمان. به نظر می‌رسد شما به‌جای بخش‌های مربوط به هم‌‌پیوندی و اینتگراسیون، بیشتر به دنبال آن هستید که جامعه آلمانی را با ایرانی‌ها سازگار کنید. درست است؟ این درست نیست. البته موضوع سازگاری یا سازگارسازی یا همان هم‌پیوندی از مسائل خیلی مهم است و ما توجه جدی به آن داریم. اما ویژگی‌های آن در مورد ایرانی‌ها شاید مقداری در مقایسه با ترک‌ها و عرب‌های ساکن آلمان متفاوت باشد.  فرزندان بیشترِ ایرانیان در آلمان دبیرستان را تمام می‌کنند وبه دانشگاه میروند و موفق هستند. بنابراین مسئلۀ یادگیری زبان آلمانی، موفقیت در زمینه تحصیلی و غیره مشکل اصلی جامعه ایرانی در آلمان نیست. به همین منظور آنچه که بعنوان شرط لازم و کافی در باره سازگارسازی یا همیپوندی بطورعمده در رسانه های آلمانی و بشکل عمومی مطرح است، شامل ایرانیان به این شدت نمی‌شود.  اما سازگارسازی به‌نظر من فقط امری یک‌جانبه نیست بلکه روی دیگر این سکه پدیده "مشارکت" است. آیا ما ایرانیان می‌خواهیم  یا می‌توانیم به سهم خود در تمامی ابعاد زندگیِ جامعۀ آلمان مشارکت داشته باشیم یا نه؟ و اگر پاسخ مثبت باشد چگونه؟ این مسئله  تنها مربوط به نسل کنونی نمی‌شود! مثال بزنم: "ترکیشه گماینده" یعنی جامعه ترک‌ها در آلمان مدت‌ها کار کرده و الان تبدیل به یک سازمان سراسری شده است. آن‌ها امروز در عرصۀ عمومی و  سیاست جاری آلمان تا حد معینی نقش ایفا می‌کنند و درراستای تامین منافعِ شهروندان ترک تبار نفوذ جدی دارند. ما نیز چنین چشم اندازی را در پیش رو داریم. ما می‌خواهیم تعداد هر چه بیشتری ازایرانی‌ها و ایرانی تبارها و نهادهایشان را متشکل کنیم تا با نیروی بیشتری در جهت تامین منافع مادی و معنوی‌مان درعرصۀ عمومی و  سیاست جاری آلمان در چارچوب قانون اساسی آلمان عمل نماییم. با این چشم‌انداز، می‌توانید بگویید مثلا مهم‌ترین و مبرم‌ترین نیاز و منافع ایرانیان چیست و چه جهتی دارد؟ کار است، پیشرفت تحصیلی و شغلی است، داشتن وزن در جامعه است؟ اشاره کردم ما از مجموعه خارجی‌‌های ساکن در آلمان جدا نیستیم. یعنی از موی سیاهمان گرفته تا لهجه‌مان، در محل کار، ادارات‌، مدارس و دانشگاه‌ها با مشکلاتی  روبرو هستیم  که از مشکلات سایر خارجی‌ها در آلمان جدا نیست. بخشی از کار ما به این موضوع اختصاص دارد. مثلا کتاب "زاراسین" که پارسال آنقدر جنجال به پا کرد، نمونه خوبی برای صحبت ماست. او البته به طور مشخص از اتباع ترک و عرب ساکن آلمان صحبت کرده بود، اما سخنانش به همه خارجی‌ها ربط داشت ومتاسفانه برای مدت طولانی مسئله مهمِ رسانه‌ها‌ی گروهی درآلمان شده و یک اتمسفر تخریبی ایجاد کرده بود.  در این میان طبیعی است که ما از انتقاد ازاین تزهای شبه علمی و تبعیض گرایانۀ  آقای زاراسین صرفنظر نمی‌کنیم.  این حق همۀ شهروندان ساکن آلمان از جمله ایرانیان است که در این گونه زمینه ها دخالت و مشارکت کنند و سوال داشته باشند. به‌نظر ما این حق همه شهروندان ساکن آلمان است که خواستار اجرای دقیق قانون اساسی در همه شئون زندگی در این کشور و صرفنظر از از این‌که از چه تباری هستند، باشند. بله ما می‌خواهیم در کنار وظایف شهروندی خود،  وزن بیشتری درپروسۀ شکل دادن به آیندۀ جامعه آلمان داشته باشیم. ولی از صحبت های شما چنین بر می‌آید که ایرانیان را از عرب‌ها و ترک‌ها جدا می دانید. نه اصلا اینطورنیست، اگر چه وضعیت ایرانی‌‌های ساکن آلمان به سبب توانایی خاص خود در سازگاری و هماهنگی با محیط پیرامون خود قدری متفاوت‌تر است.  برای مثال ما مشکل بچه‌ها در مدارس را مانند آن‌ها نداریم. ما این مشکل را نداریم که بچه‌های ما به دبیرستان بروند یا نروند یا دخترها حجاب سرکنند یا نه! از دیگر سو به‌علت این‌که بخش مهم مهاجرین ایرانی در آلمان از اقشار میانی جامعه و تحصیل‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌کردگان دانشگاهی هستند، جائی برای شگفتی وجود ندارد. البته این‌را هم اضافه کنم که برای انجمن ما فرقی نمی‌کند که ایرانی ساکن آلمان چه مذهبی دارد، چه ایده سیاسی دارد یا از چه قومیتی است. ما سعی می‌کنیم منافع همه آن‌ها را در نظر بگیریم. انجمن شما در طول مدت تاسیس خود چه فعالیتی داشته، چه کسانی مبتکر تاسیس این انجمن بوده‌اند؟ ایده ابتدایی  جامعه ایرانیان حدود پنج سال پیش به‌وجود آمد. در ابتدا دو یا سه نفری بیش نبودند که بطور منظم دور هم جمع می‌شدند. ولی این فرایند بتدریج شکل گرفت و  حدود ۹۰ نفر درنشست موسسان جامعه ایرانیان در ۲۷  نوامبر ۲۰۱۰ حضور داشند که با رای خود جامعه ایرانیان را بنیاد نهادند و هیات مدیره جامعه  متشکل از عیسی پهلوان، دکتر صادق صادقی پور، احسان جعفری، پروین جوادی، زهره پوراولیایی، اردلان ارشاد و منصور کلانتری را انتخاب کردند. ما در حال حاضر آخرین گام‌های پروسۀ به ثبت رسانی جامعه را برمی‌داریم. پس مراسم وفعالیت خاصی تا حالا نداشته‌اید؟ چرا! هیات مدیره با برگزاری هم‌زمان جشنِ نوروز سال ۹۰ و جشن بنیانگذاری جامعه ایرانیان توانست جمع کثیری از ایرانیان را در یک فضای صمیمانه دورهم گرد آورد.  عرضۀ خدمات مشاوره‌ای تحصیلی برای دانش آموزان، دانشجویان، تدارک خدمات مشاوره‌ای حقوقی، اجتماعی، تمهید دیدارهای ماهانه برای اعضای جامعه و علاقه‌مندان،  تدارکِ ارتباطات با نهادهای دولتی و غیردولتی آلمان و سازمان‌های اقلیت‌های ساکن آلمان از جمله فعالیت‌های ما بوده است.  روز ۲۵ نوامبر نیز برنامه  شب اپرا داشتیم که چند هنرمند جوان و بسیار با استعداد موسیقیِ کلاسیک در آلمان از  جمله آقای محسن رشید خان خواننده برجستۀ ایرانی اپرا آثارآهنگسازانِ بنام اروپایی را از وردی، پوچینی، روسینی، دورژاک، ... تا آثار حسین دهلوی و لوریس چکنواریان آهنگسازانِ برجسته ایرانی را اجرا کردند. آقای رشید خان با انجمن شما آشنایی خاصی داشت؟ ایشان با دوستانِ ما در برلین آشنا بودند. قطعات از چکنواریان و دهلوی را تنها رشید خان اجرا کرد یا دیگران هم بودند؟ نه دیگران هم بودند. مثلا در قطعه‌ای از اپرای رستم و سهراب آقای محسن رشید خان دوئت عاشقانه "رستم و تهمینه" را با "خانم دنیتسا پوپریستووا" خواندند. الان که بحث راستگرایی افراطی درآلمان مطرح شده، انجمن شما چه موضع و فعالیتی در این زمینه دارد؟ این یک خبر دردناک و غیر مترقبه بود که یک گروه تروریستی نئونازی بیش از ۱۲ سال در کشوری مانند آلمان  که سرزمینی قانونمدار و دمکراتیک است، مخفیانه دست به قتل شهروندان خارجی تبار بزنند و سال‌های طولانی از پیگرد و مجازات مصون مانده باشند. این قتل ها به ترس، بدبینی، احساس عدم امنیت جانی  در میان میلیون‌ها خارجی تبار ساکن آلمان دامن می‌زند. ما این اقدامات تروریستی را شدیدا محکوم می‌کنیم و خواهان روشن شدن همۀ جوانب این جنایات ضد بشری و مجازات همۀ آمران و عاملان آن هستیم. مهیندخت مصباح تحریریه: جواد طالعی <img class="img" width="1" height="1" src="http://zap.dw-world.de/run/run.dw?RUN.js=No&DW.dom=www.dw-world.de&DW.uri=%2Fdw%2Farticle%2F0%2C%2C15673878%2C00.html%3Fmaca%3Dper-rss-per_deutschland_volltext-5723-xml-mrss&DW.maca=per-rss-per_deutschland_volltext-5723-xml-mrss&DW.ct=1&DW.loc=fa_IR&DW.oid=15673878&DW.sid=10003&DW.po=www.dw-world.de&DW.pr=dw-world.de&DW.cat0=%D8%B5%D9%81%D8%AD%D9%87%20%D9%86%D8%AE%D8%B3%D8%AA&DW.cat1=%D8%AF%D9%88%DB%8C%DA%86%D9%87%20%D9%88%D9%84%D9%87%20%D9%81%D8%A7%D8%B1%D8%B3%DB%8C&DW.cat2=%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%86&DW.cat3=%D8%AC%D8%A7%D9%85%D8%B9%D9%87%20%2F%20%D8%AD%D9%82%D9%88%D9%82&DW.title=%D9%85%D8%B1%DA%A9%D8%B2%DB%8C%20%D8%A8%D8%B1%D8%A7%DB%8C%20%D9%85%D8%B4%D8%A7%D8%B1%DA%A9%D8%AA%20%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%86%DB%8C%D8%A7%D9%86%20%D9%85%D9%87%D8%A7%D8%AC%D8%B1%20%D8%AF%D8%B1%20%D8%AC%D8%A7%D9%85%D8%B9%D9%87%20%D8%A2%D9%84%D9%85%D8%A7%D9%86%20%0A" alt="" /> ایران Wed, 18 Jan 2012 20:33:00 GMT http://www.dw.de/dw/article/0,,15668455,00.html?maca=per-rss-per_deutschland_volltext-5723-xml-mrss http://www.dw.de/dw/article/0,,15668455,00.html?maca=per-rss-per_deutschland_volltext-5723-xml-mrss نتایج پژوهشی تازه در آلمان نشان می‌دهد شمار کودکانی که در این کشور تنبیه بدنی می‌شوند، در مقایسه با سه دهه پیش کاهش یافته است. در مقایسه با پسران دختران بیش از گذشته مورد نوازش‌های محبت‌آمیز والدین قرار می‌گیرند. بر اساس یافته‌های علمی کودکانی که با اجسام مختلف و یا ضربات پدر یا مادر تنبیه می‌شوند، ۶ برابر بیش از همسالانشان که تربیتی عاری از خشونت داشته‌اند، به خشونت گرایش خواهند داشت. این کودکان پنج برابر بیشتر از کودکان دیگر به طور مداوم از مواد مخدر استفاده می‌کنند و به طور معمول چهار برابر بیشتر از آنها دست‌کم به مدت ده روز از مدرسه غیبت دارند. نتایج پژوهش تازه‌ای از سوی انستیتوی تحقیقاتی جرم‌شناسی در ایالت نیدرزاکسن آلمان حاکی از افزایش چشمگیر روش‌های تربیتی عاری از خشونت در این کشور است. در این تحقیق که در سال ۲۰۱۱ صورت گرفته، یازده هزار و پانصد شهروند آلمانی بین ۱۶ تا ۴۰ سال مورد پرسش قرار گرفته‌اند. در این تحقیق مشخص شده شمار آلمانی‌هایی که دوران کودکی تماما عاری از خشونتی را پشت سر گذاشته‌اند در مقایسه با ۱۹ سال پیش از ۲۶ درصد به ۵۲ درصد افزایش یافته است. یافته‌ها همچنین بیانگر این موضوع هستند که از هر چهار پدر ومادر آلمانی، سه نفر فرزندانشان را به طور مداوم در آغوش گرفته و آنها را می‌بوسند. این پژوهش همچنین نشان می‌دهد که میزان تنبیه بدنی کودکان در آلمان از سوی والدینشان از دهه‌ی ۱۹۸۰ تا کنون بیش از ۵۰ درصد کاهش داشته و استفاده از روش‌های تربیتی عاری از خشونت رشد قابل توجهی را میان والدین داشته است. کاهش تنبیه بدنی دختران نکته مهم در این میان عدم به کارگیری خشونت در برابر کودکان دختر ذکر شده است. در حالی که ۲۰ تا ۳۰ سال پیش دختران بیش‌تر از پسران مورد تنبیه بدنی واقع می‌شدند، اما هم‌اینک شمار پسرانی که از والدینشان کتک می‌خورند، بیش از دختران است. در همین حال دختران بیش از پسران مورد نوازش‌های محبت‌آمیز پدر یا مادرشان قرار می‌گیرند. این پژوهش نشان داده است که دختران در خانواده‌های مهاجر ترک تبار نیز بیش از گذشته با محبت والدین، به خصوص مادرانشان، روبرو می‌شوند. اما در مقابل پسران بیش‌تر از سال‌های پیش با تنبیه بدنی مواجه هستند. در مقایسه با نظرسنجی مشابهی که ۱۹ سال پیش از سوی همین نهاد در آلمان انجام گرفت، در حال حاضر پدران بیش از قبل با دخترانشان رفتاری محبت‌آمیز دارند اما همچنان چندان تمایلی به در آغوش گرفتن فرزندان پسر از خود نشان نمی‌دهند. هم اینک در مدارس آلمان دانش‌آموزان دختر از وضعیت درسی بهتری نسبت به دانش‌آموزان پسر برخوردارند. برخی کارشناسان عدم دریافت علاقه و محبت کافی و همچنین به کارگیری خشونت از سوی والدین در مقابل فرزندان پسر را یکی از دلایل کم‌کاری آن‌ها در مدرسه می‌دانند. در این پژوهش همچنین مشخص شده است که میزان به کارگیری خشونت ‌از سوی نوجوانان در مدارس آلمان از سال ۱۹۹۷ تا کنون به میزان ۴۰ تا ۵۰ درصد کاهش یافته است. SN/SJ <img class="img" width="1" height="1" src="http://zap.dw-world.de/run/run.dw?RUN.js=No&DW.dom=www.dw-world.de&DW.uri=%2Fdw%2Farticle%2F0%2C%2C15668455%2C00.html%3Fmaca%3Dper-rss-per_deutschland_volltext-5723-xml-mrss&DW.maca=per-rss-per_deutschland_volltext-5723-xml-mrss&DW.ct=1&DW.loc=fa_IR&DW.oid=15668455&DW.sid=10006&DW.po=www.dw-world.de&DW.pr=dw-world.de&DW.cat0=%D8%B5%D9%81%D8%AD%D9%87%20%D9%86%D8%AE%D8%B3%D8%AA&DW.cat1=%D8%AF%D9%88%DB%8C%DA%86%D9%87%20%D9%88%D9%84%D9%87%20%D9%81%D8%A7%D8%B1%D8%B3%DB%8C&DW.cat2=%20%D8%AF%D8%A7%D9%86%D8%B4%20%D9%88%20%D9%85%D8%AD%DB%8C%D8%B7%20%D8%B2%DB%8C%D8%B3%D8%AA&DW.cat3=%D8%AF%D8%A7%D9%86%D8%B4%20%D9%88%20%D9%81%D9%86%D8%A7%D9%88%D8%B1%DB%8C%20&DW.title=%D8%B9%D8%B4%D9%82%20%D9%88%20%D9%85%D8%AD%D8%A8%D8%AA%20%D8%A8%D9%87%20%DA%A9%D9%88%D8%AF%DA%A9%D8%A7%D9%86%20%D8%A8%D9%87%E2%80%8C%D8%AC%D8%A7%DB%8C%20%D8%AA%D9%86%D8%A8%DB%8C%D9%87" alt="" /> دانش و محیط زیست Sun, 15 Jan 2012 20:32:00 GMT http://www.dw.de/dw/article/0,,15646996,00.html?maca=per-rss-per_deutschland_volltext-5723-xml-mrss http://www.dw.de/dw/article/0,,15646996,00.html?maca=per-rss-per_deutschland_volltext-5723-xml-mrss مدت‌هاست که احزاب سیاسی آلمان می‌کوشند با ایجاد گروه‌های کاری مختلف، خواست‌های اقلیت‌های مذهبی را در برنامه‌های حزبی خود بگنجانند و از این راه آرای بیشتری کسب کنند. آیا به این ترتیب نسل جدیدی از سیاستمداران شکل می‌گیرد؟ به نظر برخی از جامعه‌شناسان، چشم‌انداز گستره‌های سیاسی ـ مذهبی در سراسر جهان، از جمله در اروپا تغییر کرده است. آنان رویدادهایی نظیر یازده سپتامبر سال ۲۰۰۱ در نیویورک، جنگ عراق و افغانستان و ناآرامی‌های منطقه‌ای در هند و پاکستان را از عوامل تعیین‌کننده‌ی این دگرگونی می‌دانند. جابجایی نیروی کار بین‌المللی در نتیجه‌ی روند جهانی‌شدن که باورهای مذهبی گوناگونی را با خود حمل می‌کند نیز از جمله دلایل تغییر بافت اجتماعی جوامع اروپا به شمار می‌رود. جامعه‌‌شناسان با توجه به این دگرگونی‌ها از "شکل‌گیری قطب‌های مذهبی" در این کشورها سخن می‌گویند. فرصت ارزنده پژوهش‌های اقتصادی ـ اجتماعی در آلمان نشان می‌دهد که نهادهای اقتصادی در این کشور با پدیده‌ی "جابجایی فرهنگ‌ها و مذهب‌ها" به عنوان "فرصت" روبرو می‌شوند و می‌کوشند در برنامه‌ریزی‌های خود رویکردهایی هماهنگ با این "کثرت و تنوع" اتخاذ کنند . به‌‌نظر پژوهشگران اجتماعی، این روند در گستره‌ی سیاست به کندی صورت می‌گیرد، به ویژه هنگامی که عامل مذهب در آن نقشی بازی کند. مارینا وایزباند، مدیر عامل دفتر مرکزی حزب "دزدان دریایی" در این رابطه می‌گوید: «من می‌خواهم به عنوان یک سیاستمدار بتوانم بگویم که یک یهودی معتقد هستم. این که این امر امروز در آلمان ممکن است، موهبتی بزرگ به شمار می‌رود.» این حزب نوپا با شعارهایی چون داشتن حق رای برای نوجوانان از ۱۴ سال به بالا، اینترنت بی‌سیم و حمل و نقل عمومی رایگان برای همه در انتخابات ايالتی برلين در ماه سپتامبر، موفق به كسب ۹ درصد آرا شد. تأثیر باورهای مذهبی حسرت کاراچوبان، نماینده‌ی حزب سبزها در پارلمان ایالت نورد راین ‌وستفالن که با روسری در نشست‌های مجلس این ایالت حاضر می‌شود، معتقد است که باورهای مذهبی نمایندگان، به هرحال در روند تصمیم‌گیری آنان تأثیر می‌گذارد. این سیاستمدار ۳۲ ساله که مسئول "کارگروه  مسلمانان" حزب سبزهاست، تأکید می‌کند که «البته مذهب در صدر برنامه‌های این حزب قرار ندارد و من هم با انگیزه‌های مذهبی به سیاست رو نیاورده‌ام.» کاراچوبان علت عضویت خود در حزب سبزها را فراهم بودن زمینه برای دستیابی به حقوق حقه‌ی اقلیت‌ها عنوان می‌کند. هدف "کارگروه مسلمانان" در حزب سبزها، برقراری برابری حقوقی بین همه‌ی مذاهب است. حسرت کاراچوبان معتقد است که همه‌ی آئین‌ها باید از نظر قانون، با هم برابر باشند: «این امر باید شامل دین اسلام هم بشود.» کاراچوبان در این رابطه، هم‌چنین از ممنوعیت سرکردن روسری معلمان در کلاس درس انتقاد می‌کند و خواهان لغو این قانون است. مارینا وایزباند که یهودی است با نظر همکار مسلمانش نیز موافق است: «نظر شخصی من این است که معلم‌ها باید اجازه‌ی سرکردن روسری در کلاس درس را داشته باشند. تنها در این صورت می‌توان از آزادی مذهب حرف زد». جهان‌بینی مذهبی  به گفته‌ی اولیور ویتکه دبیرکل حزب  دموکرات مسیحی در ایالت نورد راین‌وستفالن، هماهنگ‌کردن برنامه‌های سیاسی این حزب با جهان بینی مذهبی آن،خط‌مشی اصلی آن را  را می‌سازد. ویتکه که خود را "فردی مذهبی" می‌خواند، معتقد است که جهان‌بینی عقیدتی این حزب "از دین مسیحیت نشأت می‌گیرد". او که هر یکشنبه به کلیسا می‌رود و هر شب با پسرش در مراسم مذهبی شرکت می‌کند، در بحث جنجال ‌برانگیز پارلمان این ایالت درباره‌ی "اشکال مختلف سیستم آموزشی"، به سود "کثرت و تنوع این سیستم" رای داد که شش مدل آموزشی مختلف را دربرمی‌گیرد.  مخالفان این طرح، طرفدار پیاده‌کردن یک سیستم آموزشی واحد در سراسر ایالت نوردراین ‌وستفالن بودند. ویتکه که مسئول "گروه آلمان ـ ترکیه" این حزب نیز هست، در این رابطه می‌گوید که رایش از اعتقادات مذهبی وی سرچشمه گرفته است: «در مسیحیت هر کودکی، شخصیت مستقل خود را دارد و باید از امکانات لازم برای فراگیری و پرورش این شخصیت برخوردار شود.» باور مذهبی و اخلاق در حزب سوسیال دموکرات‌ آلمان نیز تشکل‌های مذهبی فعالند. "کارگروه زنان و مردان مسیحی" و "کارگروه  مهاجرت" از جمله‌ی این نهادهای حزبی‌ست. هدف "کارگروه مهاجرت"، ارائه‌ی طرح‌های کارآ برای پیاده‌کردن برنامه‌‌های انتگراسیون این حزب است. یوخن اوت، معاون دبیر اول این حزب در ایالت نورد راین‌وستفالن، می‌گوید هرچند اسلام به عنوان مذهب اغلب مهاجران آلمان در مرکز فعالیت‌های این گروه قرار ندارد، ولی اصول اعتقادی سیاستمداران در تصمیم‌گیری آنان اهمیت تعیین‌کننده می‌یابد. او می‌گوید: «اگر اعتقاد مذهبی به عنوان زمینه‌ی اخلاقی تصمیمات سیاسی تعریف شود، قطعاً برنامه‌های سیاسی زیادی وجود دارند که در شکل‌گیری آن‌ها باورهای مذهبی نقش بازی کرده‌اند؛ از جمله برنامه‌‌های تأمین اجتماعی و تأمین صلح..»     <img class="img" width="1" height="1" src="http://zap.dw-world.de/run/run.dw?RUN.js=No&DW.dom=www.dw-world.de&DW.uri=%2Fdw%2Farticle%2F0%2C%2C15646996%2C00.html%3Fmaca%3Dper-rss-per_deutschland_volltext-5723-xml-mrss&DW.maca=per-rss-per_deutschland_volltext-5723-xml-mrss&DW.ct=1&DW.loc=fa_IR&DW.oid=15646996&DW.sid=10009&DW.po=www.dw-world.de&DW.pr=dw-world.de&DW.cat0=%D8%B5%D9%81%D8%AD%D9%87%20%D9%86%D8%AE%D8%B3%D8%AA&DW.cat1=%D8%AF%D9%88%DB%8C%DA%86%D9%87%20%D9%88%D9%84%D9%87%20%D9%81%D8%A7%D8%B1%D8%B3%DB%8C&DW.cat2=%D8%A2%D9%84%D9%85%D8%A7%D9%86%E2%80%8C%D8%B4%D9%86%D8%A7%D8%B3%DB%8C%20%D9%88%20%D8%AA%D8%AD%D8%B5%DB%8C%D9%84%20&DW.cat3=%DA%A9%D8%B4%D9%88%D8%B1%20%D9%88%20%D9%85%D8%B1%D8%AF%D9%85&DW.title=%D8%B3%DB%8C%D8%A7%D8%B3%D8%AA%20%D8%A8%D8%A7%20%DA%86%D8%A7%D8%B4%D9%86%DB%8C%20%D9%85%D8%B0%D9%87%D8%A8" alt="" /> آلمان‌شناسی و تحصیل Thu, 5 Jan 2012 12:15:00 GMT http://www.dw.de/dw/article/0,,15629631,00.html?maca=per-rss-per_deutschland_volltext-5723-xml-mrss http://www.dw.de/dw/article/0,,15629631,00.html?maca=per-rss-per_deutschland_volltext-5723-xml-mrss چهل سال پیش، گروهی از زنان آلمانی که با مردان خارجی ازدواج کرده ‌بودند، نهادی بنیاد گذاشتند که از حقوق آنان و فرزندانشان دفاع می‌کرد. این نهاد، حالا برای کسب حقوق حقه‌ی خانواده‌های دو فرهنگی مبارزه می‌کند. یکی از پایه‌گذاران این مرکز که در آغاز دهه‌ی هفتاد شکل گرفت، رناته ریشاد روشتاین بود. او که چندی پیش جشن ۷۳ سالگی خود را پشت سر گذاشت، با مردی از اهالی هائیتی ازدواج کرده است. در جامعه‌ی آن دوران آلمان، دیدن مردی سیه‌چهره در کنار زنی سفید پوست، شگفتی برمی‌انگیخت. رناته به یاد می‌آورد که بسیاری از نزدیکان او، همسر سیاه‌پوستش را نادیده می‌گرفتند، کارکنان شرکتش پشت سر آن‌ها پچ‌پچ می‌کردند و دکتر خانوادگی‌شان فرزند مشترک آن‌ها را "دو رگه" صدا می‌زد که "چندان محترمانه نبود". واکنشی خونسردانه رناته ریشاد روشتاین با این ‌حال، به گفته‌ی خود، خونسردی‌اش را از دست نمی‌داد و در همه‌ی این موارد به شوخی و شوخ‌طبعانه برخورد می‌کرد. او با به یادآوردن این ماجراها می‌گوید: «همین چیزها باعث شد که دست به مبارزه بزنم. اوایل من واقعاً خیلی نیرو داشتم.» به همین‌خاطر هم به عضویت "اتحادیه‌ی حمایت از منافع زنان ازدواج‌کرده با خارجی‌ها" که در سال ۱۹۷۲ در شهر فرانکفورت تشکیل شد، در آمد. دلیل مراجعه‌ی رناته ریشاد روشتاین به این تشکیلات در ابتدا، کسب اطلاعات حقوقی در مورد مسائل خانوادگی بود. در آن سال‌ها دستیابی به چنین داده‌هایی بسیار دشوار بود. دلیل دیگر، آشنایی با زن‌هایی بود که هم‌چون او با خارجی‌ها ازدواج کرده بودند و از این‌رو با مشکلات زیادی دست به گریبان بودند. یکی از معضلات پیچیده‌ی آن دوران، قانون تابعیت آلمان بود. بنا بر قوانین آن دوره، تنها تابعیت فرزندان زوج‌هایی که پدر آلمانی داشتند، به رسمیت شناخته می‌شد. فرزندان مشترک زنان آلمانی که با یک خارجی ازدواج کرده بودند، "خارجی" باقی می‌ماندند یا با عنوان "بی‌وطن‌" به ثبت می‌رسیدند. "اتحادیه‌ی حمایت از منافع زنان ازدواج‌کرده با خارجی‌ها" برای تغییر این قانون، کارزار گسترده‌ای براه انداخت؛ برپایی تظاهرات متعدد و تنظیم و ارائه‌ی "درخواست رسمی" به مجلس مرکزی آلمان، از جمله‌ی این فعالیت‌ها بود. این قانون سرانجام به سود زنان دارای همسران خارجی تغییر کرد. روشنگری و مشاوره‌ی حقوقی کسب "حق تابعیت"، تنها خواست این نهاد‌ که بعدها به "اتحادیه‌ی حمایت از منافع زوج‌های دو فرهنگی به ثبت رسیده و به ثبت نرسیده" تغییر نام داد، نبود. بیشترین حجم کار این گروه را "روشنگری و مشاوره‌ی حقوقی" تشکیل می‌داد. میشائلا اشمیت، مدیر دفتر اصلی این اتحادیه در ایالت نورد‌راین وستفالن، می‌گوید که با این‌حال روند تغییر فعالیت‌های این مرکز، "به‌طور نامحسوس" صورت گرفت. دلیل آن، پاسخ‌گویی به نیازهای جامعه بود: «مدت‌هاست که چند فرهنگی بودن، به بخش‌جدایی‌ناپذیر جامعه‌ی آلمان تبدیل شده است» به عنوان مثال؛ از هر ۵ آلمانی، یک نفر تبار مهاجرتی دارد و از هر ۱۵ ازدواج‌ رسمی، یک ازدواج، در چارچوب ازدواج‌های دو فرهنگی می‌گنجد. از سوی دیگر، از آن‌جا که زنان زیادی برای مشاوره به این مرکز مراجعه می‌کردند، تعیین و تدقیق موازین کار نیز برای "یکدست کردن فعالیت‌های سراسری" این نهاد لازم بود. در حال حاضر "اتحادیه‌ی حمایت از منافع زوج‌های دو فرهنگی به ثبت رسیده و به ثبت نرسیده"، ۲۲ شعبه در سراسر آلمان دارد که ۸ شعبه‌ی آن، با کارمندان رسمی فعالیت‌های خود را پیش‌ می‌برند. تأمین بخش بزرگی از هزینه‌‌های این نهاد، به عهده‌ی "وزارت امور خانواده" ایالت‌ها گذاشته شده است. لابی‌گری برای خانواده میشائلا اشمیت، وظیفه‌ی "لابی‌گری" این اتحادیه‌ را نیز برجسته می‌کند و آن را نوعی "مشاوره برای سیاستمداران" می‌داند. او در رابطه با اهمیت این وظیفه می‌گوید: «بسیاری از قانون‌ها به مسائل واقعی جامعه پاسخ نمی‌دهند. زندگی امروزه، چند فرهنگی، چند زبانه‌ای و جهانی‌ شده است. ولی جامعه‌ی ما هنوز این دگرگونی‌ها را درک نکرده.» او به عنوان مثال از خانواده‌های آلمانی‌‌ای که در خارج از کشور زندگی می‌کنند، نام می‌برد که "اجازه" ورود به آلمان را ندارند، چون همسر خارجی این خانواده‌ها، فاقد مدرک "گواهی زبان آلمانی" است. کسب این گواهی از شرایط لازم ورود به آلمان است. هویت‌یابی در کنار تغییر ساختار این اتحادیه‌، ترکیب اعضای آن نیز که اکنون به بیش از ۲۰۰۰ تن رسیده است، دگرگون شده؛ بیشتر این اعضا، فرزندان نسل بنیان‌گذار این اتحادیه‌اند. ناتاشا فرولیش، که در خانواده‌ای آلمانی ـ ایرانی بزرگ شده، از جمله‌ی این عضوهاست. او می‌گوید، در این اتحادیه در پی درک دو نکته است: چند وچون "متفاوت بودن" و "کشف هویت" خود: «این مسائلی است که من از مهد کودک با آن‌ها درگیرم؛ من که هستم؟ ایرانی‌ام؟ آلمانی‌ام؟ حتی در دوره‌هایی که این موضوع‌ها برایم مهم نبود، جامعه و دنیای خارج مرا ناگزیر به تفکر در این موارد می‌کرد.» کسانی که با ناتاشا روبرو می‌شوند، هنوز هم از او می‌پرسند، از کجا آمده است و وطنش کجاست؟ ناتاشا بر این باور است که در آلمان، زندگی چند فرهنگی هنوز به امری عادی بدل نشده است. تجربه‌کاری او در اتحادیه‌ نیز تأئید‌کننده‌ی این نظر است. به عنوان مثال پیدا کردن "سرمشق" برای کودکانی که با دیدن دوره‌های مختلف می‌کوشند "اعتماد به‌نفس" کسب کنند، دشوار است: «تصور این که یک سیاه‌پوست می‌تواند پلیس یا پزشک هم بشود برای این کودکان دشوار است.» رناته ریشاد روشتاین، در این رابطه می‌گوید، ذهنیت و شیوه‌ی تفکر آلمانی‌ها، نسبت به گذشته چندان تغییر نکرده است. او مثال می‌‌زند که "پزشک کودکان" نوه‌اش، امروز تقریباً همان‌ رفتاری را دارد که پزشک اطفال فرزندش، در گذشته با پسر او داشت: «من هم برایش نامه نوشتم و اعتراض کردم. دلم می‌خواست در این سن و سال، کمتر به این چیزها می‌پرداختم. ولی هنوز باید خیلی کار کرد.» <img class="img" width="1" height="1" src="http://zap.dw-world.de/run/run.dw?RUN.js=No&DW.dom=www.dw-world.de&DW.uri=%2Fdw%2Farticle%2F0%2C%2C15629631%2C00.html%3Fmaca%3Dper-rss-per_deutschland_volltext-5723-xml-mrss&DW.maca=per-rss-per_deutschland_volltext-5723-xml-mrss&DW.ct=1&DW.loc=fa_IR&DW.oid=15629631&DW.sid=10009&DW.po=www.dw-world.de&DW.pr=dw-world.de&DW.cat0=%D8%B5%D9%81%D8%AD%D9%87%20%D9%86%D8%AE%D8%B3%D8%AA&DW.cat1=%D8%AF%D9%88%DB%8C%DA%86%D9%87%20%D9%88%D9%84%D9%87%20%D9%81%D8%A7%D8%B1%D8%B3%DB%8C&DW.cat2=%D8%A2%D9%84%D9%85%D8%A7%D9%86%E2%80%8C%D8%B4%D9%86%D8%A7%D8%B3%DB%8C%20%D9%88%20%D8%AA%D8%AD%D8%B5%DB%8C%D9%84%20&DW.cat3=%DA%A9%D8%B4%D9%88%D8%B1%20%D9%88%20%D9%85%D8%B1%D8%AF%D9%85&DW.title=%DA%86%D9%87%D9%84%20%D8%B3%D8%A7%D9%84%20%D9%85%D8%A8%D8%A7%D8%B1%D8%B2%D9%87%20%D8%B9%D9%84%DB%8C%D9%87%20%D8%AA%D8%A8%D8%B9%DB%8C%D8%B6" alt="" /> آلمان‌شناسی و تحصیل Tue, 27 Dec 2011 20:56:00 GMT http://www.dw.de/dw/article/0,,15527421,00.html?maca=per-rss-per_deutschland_volltext-5723-xml-mrss http://www.dw.de/dw/article/0,,15527421,00.html?maca=per-rss-per_deutschland_volltext-5723-xml-mrss حدود ۱۴۰ سال از آغاز روابط سیاسی میان ایران و آلمان می‌گذرد. عمر نخستین ترجمه‌های پراکنده از ادبیات آلمانی به فارسی هشتاد سال بیشتر نیست و قدمت کارهای نسبتا جدی و قابل اعتنا در این عرصه به پنجاه سال هم نمی‌رسد. تا حدود نیم قرن پیش آثاری که از ادبیات آلمانی به فارسی برگردانده شده بودندبه دلایل مختلف نمی‌توانستند معرف واقعی این ادبیات باشد؛ این ترجمه‌ها اغلب حاصل اتفاق بود و بدون آشنایی مترجمان با پیشینه‌ و حال ادبیات آلمانی انجام شده است. با توجه به سابقه و نحوه‌ی آشنایی ایرانیان با قاره اروپا و زبان‌های مهم آن، به نظر می‌رسد راه گذار ادبیات آلمانی به زبان فارسی نمی‌توانسته هموارتر از آن باشد که بود. «انگلستان جزیی از لندن است یا برعکس؟» ناصرالدین شاه در سال ۱۸۷۳ میلادی برای نخستین بار به اروپا سفر کرد و پس از دیدار او با ویلهلم اول، امپراتور، و بیسمارک صدر اعظم آلمان، "عهدنامه مودت و تجارت و سیر کشتی‌ها" بین دو کشور به امضا رسید. ۱۲ سال پس از این سفر نخستین سفیر ایران عازم برلین شد. سفر چهارمین پادشاه سلسله قاجار به انگلیس، فرانسه و آلمان سرآغاز گسترش رابطه‌ی ایرانیان با کشورهای اروپا بود. اندکی پیش از آن اروپا حتا برای پادشاهان ایران دیار ناشناخته و پرمعمایی بوده است. فتحعلی شاه قاجار که ۱۴ سال پیش از به قدرت رسیدن ناصرالدین شاه از دنیا رفت، در نامه‌ای به سفیر ایران در استانبول می‌نویسد «در حل این مسئله که این همه در ایران در دهن‌ها افتاده است، صرف مساعی و اقدام بنما و لیک بفهم که در میان انگلستان و لندن چه نسبت است؟ آیا لندن جزئی از انگلستان است یا انگلستان جزئی از لندن؟» «پاریس پوشیدنی است یا خوردنی؟» عباس میرزا، چهارمین فرزند فتح‌علی شاه، یکی از نخستین کسانی بود که ضرورت اعزام دانشجویان ایرانی به اروپا و فراگیری زبان‌های اروپایی و علوم جدید را مطرح کرد. عملی‌شدن چنین برنامه‌هایی کار ساده‌ای نبود. در دربار قاجار حتی کسی مانند ناصرالدین شاه که عکاسی، راه‌ آهن و پست را به ایران آورد، آشنایی "عوام" را با تمدن و زبان اروپایی مضر و حتی خطرناک می‌دانست. ناصرالدین شاه معتقد بود «نوکرهای من و مردم این مملکت باید جز از ایران و عوالم خودشان از جایی خبر نداشته باشند و اگر اسم پاریس و بروکسل نزد آنها برده شود، ندانند این خوردنی است یا پوشیدنی.» پادشاهان قاجار به رغم بی‌اطلاعی شگفت‌انگیزشان از واقعیت جهان، در مورد جایگاه و رسالت ایران و ایرانیان، در مواردی سخت متوهم بودند. شاید همین تکبر ناشی از ناآگاهی یکی از علت‌های بی‌توجهی به ضرورت آشنایی با زبان و فرهنگ‌های کشورهای دیگر بوده است. «هدایت فرنگیان گمراه به شاهراه اسلام» فتح‌علی شاه قاجار که نمی‌دانست "وسعت ملکت فرنگستان چقدر است و پایتختش کجاست" پیش از این که بداند قاره اروپا از کشورهای مختلف تشکیل شده، تصمیم خود را گرفته بود که ساکنان گمراه این دیار را "به شاهراه اسلام" هدایت کند. شاه قاجار به سفیر خود در استانبول تکلیف می‌کند «تاریخ فرنگستان را بنویس و در مقام تفحص و تجسس آن بر آی که اسلم شقوق و احسن طریق برای هدایت فرنگیان گمراه به شاهراه اسلام و بازداشتن ایشان از اکل میته و لحم خنزیر [خوردن مردار و گوشت خوک] کدام است؟» در چنین شرایطی آشنایی با ادبیات و فرهنگ کشورهای اروپایی نمی‌توانست دغدغه‌ی حاکمان ایران باشد. کسانی مانند شاهزادگان "متجدد" قاجار یا وزیرانی چون امیرکبیر نیز بیش از هر چیز بر ضرورت آموختن شیوه‌های نوین کشورداری و استفاده از دستاوردهای تکنیکی غرب تاکید داشتند. به نظر می‌رسد با اتکا به ادعای «هنر نزد ایرانیان است و بس» صاحبان قدرت، هنری نزد دیگران نمی‌دیدند که ضرورتی برای شناختنش وجود داشته باشد. بی‌اعتنایی به نویسندگان معاصر شاهان قاجار در ارتباط با کشورهای اروپایی توجه ویژه‌ای به آلمان داشتند. ناصرالدین شاه امیدوار بود نزدیکی با آلمان دربار را برای مقاومت در برابر نفوذ روسیه و انگلیس تقویت کند. روابط دو کشور در سال‌های پایانی قرن نوزدهم گسترش یافت و در قرن بیستم و دوران پهلوی اول به اوج رسید. این روابط در کنار ضرورت برقراری موازنه قدرت، بر ارتباط‌های تجاری و دست یافتن به راه‌آوردهای صنعت مدرن بنیان گذاشته شده بود. در سال‌های ابتدایی سده چهاردهم خورشیدی تعداد زیادی دانشجوی ایرانی در کشورهای آلمانی‌زبان حضور داشتند که گاهی دست به ترجمه آثار ادبی نیز می‌زدند. تا جایی که به ادبیات آلمانی مربوط می‌شود نخستین مترجمان ایرانی هیچ توجهی به نویسندگان معاصر خود نداشته‌اند. یکی از نخستین آثار ادبیات آلمان به زبان فارسی «رنج‌های ورتر جوان» اثر يوهان ولفگانگ فون گوته است که در سال ۱۳۰۳ خورشیدی توسط محمد صفارزاده و از زبان فرانسه ترجمه شده است. حضور جمالزاده و علوی در اروپا نگاهی به کارنامه ادبی محمدعلی جمالزاده و بزرگ علوی جنبه‌های گوناگونی از چگونگی برخورد ایرانیان با ادبیات آلمانی را آشکار می‌کند. زندگی و کار این دو شباهت‌هایی با هم دارد که آنها را از منظر "مراوده فرهنگی با اروپا" در جایگاه خاصی قرار می‌دهد. هر دو از پیشگامان داستان‌نویسی نوین ایران هستند و بیشترین سال‌های عمر طولانی خود را در اروپا بوده‌اند. جمالزاده از دوازده سالگی در بیروت تحصیل می‌کرد و از حدود سال ۱۹۱۰ میلادی به اروپا رفت و همه عمر خود را در کشورهای سوئیس، آلمان، فرانسه و بلژیک گذراند. بزرگ علوی نیز از سال ۱۹۲۰ (حدود ۱۲۹۰ خورشیدی و در ۱۶ سالگی) ساکن آلمان شد و دوران دبیرستان و دانشگاه را در شهرهای مختلف این کشور پشت سر گذاشت. این دو در دوران طولانی اقامت خود در اروپا تقریبا هیچ اثری از ادبیات معاصر آلمان را به فارسی ترجمه نکردند. نخستین مجموعه داستان مدرن ایرانی در برلین نمونه‌ی مهمترین کتاب‌هایی که جمالزاده و علوی از ادبیات آلمانی به فارسی ترجمه کرده‌اند "ویلهم تل" (۱۳۳۴) و "دوشیزه ارولئان" (۱۳۰۹) شیلر است که آن زمان آثارش به عنوان نمونه‌های ادبیات کلاسیک آلمان در مدرسه و دانشگاه تدریس می‌شد. این دو در دورانی در اروپا بودند که برخی از نویسندگان آلمانی‌زبان هم‌عصرشان، مانند راینر ماریا ریلکه، هرمان هسه و توماس مان شهرتی جهانی پیدا کرده بودند. جمالزاده کتاب «یکی بود یکی نبود» خود را که آغازگر داستان‌نویسی مدرن ایران خوانده می‌شود، در سال ۱۳۰۰ (۱۹۳۰ میلادی) در برلین منتشر کرد. یک سال پیش از آن توماس مان جایزه ادبی نوبل را دریافت کرده بود. جمالزاده و علوی که تا نیمه دوم دهه‌ی پایانی قرن بیستم در اروپا زندگی می‌کردند نه تنها عنایتی به ترجمه ادبیات معاصر آلمانی نداشتند، بلکه در مقاله‌ها و نوشته‌های پراکنده‌ی آنها نیز اشاره‌ای که حکایت از آگاهی و علاقه به این ادبیات باشد کمتر دیده می‌شود. ترجمه آثاری درباره ایران برگردان‌های جمالزاده و علوی از متون اروپایی به فارسی بیش از آنکه زمینه آشنایی با ادبیات آلمان را فراهم کند به گوشه‌هایی از تاریخ و فرهنگ ایران مربوط بود. شماری از این ترجمه‌ها ("بلای ترکمن در ایران قاجاریه" و "قنبرعلی جوانمرد شیراز") برگردان نوشته‌های تاریخی و بعضا تخیلی در مورد تاریخ ایران هستند و برخی مانند «حماسه ملی ایران» (نوشته‌ی تئودور نولدکه،  ترجمه بزرگ علوی، ۱۳۲۷) به بررسی انتقادی ادبیات کلاسیک فارسی اختصاص دارند. در ادامه‌ی روندی که از ابتدای سده‌ی چهاردهم خورشیدی آغاز شد تا به امروز صدها اثر ادبی آلمانی به زبان فارسی ترجمه و منتشر شده است. تا دهه‌ی پنجاه بیشتر این برگردان‌ها با واسطه‌ی زبان‌های انگلیسی و فرانسه انجام می‌شدند. ترجمه‌ی ادبیات آلمان اغلب ناپیوسته و از سر اتفاق بوده است. ریلکه در سال ۱۳۲۰ با ترجمه‌ی پرویز ناتل خانلری از کتاب «چند نامه به شاعر جوان» به فارسی‌زبانان معرفی شد. به گفته‌ی برخی منتقدان، این کتاب تاثیر زیادی بر شاعران پیشگام شعر معاصر ایران و حتا نیما یوشیج گذاشته است. با این همه تا چند دهه بعد از انتشار این کتاب چیز چندانی از آثار مهم ریلکه به فارسی منتشر نشده است. کافکا، استثنای ترجمه‌ی همزمان یکی از "اتفاق"های یادشده را می‌توان در ترجمه آثار فرانتس کافکا به فارسی دید. صادق هدایت در سال ۱۳۰۹ (۱۹۳۰ میلادی) "مسخ" کافکا را به فارسی ترجمه و منتشر کرد. این ترجمه را می‌توان یکی از استثناهای ترجمه‌های ادبی در آن دوران تلقی کرد. کافکا در آن زمان هنوز آن شهرت فراگیر جهانی را نداشت، اما در فرانسه که محل اقامت هدایت بود، مورد توجه قرار گرفته بود. آشنایی صادق هدایت با بحث‌های روز ادبی در فرانسه و احتمالا نزدیکی روحیات‌اش با کافکا "اتفاقی" بود که راه آشنایی ایرانیان با این نویسنده را خیلی زود هموار کرد. در سالیان بعدی آثار برخیدیگر از نویسندگان آلمانی‌زبان نیز به دلایل گوناگون بسیار مورد توجه مترجمان و خوانندگان فارسی‌زبان قرار گرفته است. هرمان هسه، برتولت برشت و هاینریش بل از جمله این نویسندگان هستند. اشتفان تسوایگ، نام سودآور ناشران ظاهرا وجود قرابت‌هایی میان آثار هسه و عرفان شرقی در استقبال ایرانیان از نوشته‌هایش بی‌تاثیر نبوده است. در مورد برشت و بل می‌توان تسلط گرایش‌های چپ‌گرایانه در فضای روشنفکری دهه‌های چهل و پنجاه را از علت‌های این استقبال فرض کرد. مورد دیگر اشتفان تسوایگ، نویسنده‌ی اتریشی، است که علت توجه بیش از حد به آثارش کمی مبهم است. بیش از پنجاه ترجمه مختلف از آثار اشتفان تسوایگ به زبان فارسی وجود دارد که اغلب آنها در فاصله‌ی دهه‌های ۱۳۲۰ تا ۱۳۴۰ خورشیدی منتشر شده‌اند. آثار او مدت‌ها پرفروش‌ترین نوشته‌های ترجمه شده به زبان فارسی بوده است. این استقبال به حدی بوده که برخی از ناشران کتاب‌های جعلی به نام او منتشر کرده‌اند. مشخص نیست که چرا آرتور شنيتسلر، هم‌وطن و هم‌عصر تسوایگ که سبک و شهرتی مشابه او داشت، یا کسانی چون توماس مان که آوازه‌ای بلندتر از او داشتند، مورد توجه مترجمان قرار نگرفتند. بی‌توجهی‌های طولانی و استقبال‌های ناگهانی از دهه‌ی ۱۳۵۰ خورشیدی برگردان‌های برنامه‌ریزی شده‌تر و سنجیده‌تر از ادبیات آلمانی‌زبان با تلاش کسانی چون فرامرز بهزاد، عزت‌الله فولادوند، علی اصغر حداد، کامران فانی و ... معرفی این ادبیات را وارد مرحله‌ی نسبتا جدیدی کرد. اما در همین دوران نیز نشر فارسی شاهد بی‌توجهی‌های طولانی و استقبال‌های ناگهانی از آثار برخی از نویسندگان بوده است که بررسی علت‌های آن هدف این نوشته نیست. تنها یک نمونه را مرور می‌کنیم که شاید شاهد دیگری از فراز و فرودهای ورود ادبیات معاصر آلمانی به زبان فارسی باشد. گونتر گراس از شش دهه پیش به عنوان یکی از برجسته‌ترین داستان‌نویسان آلمانی‌زبان شهرتی جهانی دارد. ظاهرا نخستین کتاب او به فارسی «موش و گربه» بود که در سال ۱۳۵۰ با ترجمه کامران فانی انتشار یافت. به رغم این، در بیش از ربع قرنی که از انتشار این اثر گذشت، کتاب دیگری از گراس به فارسی منتشر نشد. پس از اهدای جایزه ادبی نوبل به گونتر گراس (۱۳۷۸) روی آوردن به آثار او ناگهان اوج گرفت و در کمتر از پنج سال اغلب کتاب‌های مهم او و غالبا با ترجمه‌های مختلف به فارسی منتشر شدند. در این میان حتی «موش و گربه» که از مهمترین و مشهورترین آثار این نویسنده به شمار می‌رود و توجه چندانی برنیانگیخته بود، پس از بیست و هشت سال به چاپ دوم رسید. سرنوشت آثار گونتر گراس در این گذار هشتاد ساله استثنا نبوده است. در چهار دهه‌ی گذشته شمار مترجمانی که مستقیما از آلمانی ترجمه می‌کنند نیز افزایش یافته است. BK/PB <img class="img" width="1" height="1" src="http://zap.dw-world.de/run/run.dw?RUN.js=No&DW.dom=www.dw-world.de&DW.uri=%2Fdw%2Farticle%2F0%2C%2C15527421%2C00.html%3Fmaca%3Dper-rss-per_deutschland_volltext-5723-xml-mrss&DW.maca=per-rss-per_deutschland_volltext-5723-xml-mrss&DW.ct=1&DW.loc=fa_IR&DW.oid=15527421&DW.sid=30186&DW.po=www.dw-world.de&DW.pr=dw-world.de&DW.cat0=%D8%B5%D9%81%D8%AD%D9%87%20%D9%86%D8%AE%D8%B3%D8%AA&DW.cat1=%D8%AF%D9%88%DB%8C%DA%86%D9%87%20%D9%88%D9%84%D9%87%20%D9%81%D8%A7%D8%B1%D8%B3%DB%8C&DW.cat2=%D8%A2%D9%84%D9%85%D8%A7%D9%86%E2%80%8C%D8%B4%D9%86%D8%A7%D8%B3%DB%8C%20%D9%88%20%D8%AA%D8%AD%D8%B5%DB%8C%D9%84%20&DW.cat3=%DA%A9%D8%B4%D9%88%D8%B1%20%D9%88%20%D9%85%D8%B1%D8%AF%D9%85&DW.cat4=%D9%BE%D9%86%D8%AC%D8%B1%D9%87%E2%80%8C%D8%A7%DB%8C%20%D8%A8%D9%87%20%D8%B2%D8%A8%D8%A7%D9%86%20%D9%88%20%D8%A7%D8%AF%D8%A8%DB%8C%D8%A7%D8%AA%20%D8%A2%D9%84%D9%85%D8%A7%D9%86%DB%8C&DW.title=%D8%B1%D8%A7%D9%87%20%D9%BE%D8%B1%20%D9%81%D8%B1%D8%A7%D8%B2%20%D9%88%20%D9%86%D8%B4%DB%8C%D8%A8%20%D9%88%D8%B1%D9%88%D8%AF%20%D8%A7%D8%AF%D8%A8%DB%8C%D8%A7%D8%AA%20%D8%A2%D9%84%D9%85%D8%A7%D9%86%DB%8C%20%D8%A8%D9%87%20%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%86" alt="" /> آلمان‌شناسی و تحصیل Sat, 12 Nov 2011 08:26:00 GMT http://www.dw.de/dw/article/0,,15739325,00.html?maca=per-rss-per_deutschland_volltext-5723-xml-mrss http://www.dw.de/dw/article/0,,15739325,00.html?maca=per-rss-per_deutschland_volltext-5723-xml-mrss برای تحصیل در رشته اقتصاد در آلمان تنها یادگیری زبان آلمانی کافی نیست. برای استفاده از منابع درسی این رشته حتی در مقطع کارشناسی، باید به زبان انگلیسی نیز تسلط داشت. گذراندن یک دوره کارآموزی نیز ضروری است. رشته اقتصاد (Volkswirtschaftslehre) در آلمان بیشتر در دانشگاه‌ها تدریس می‌شود. اما برخی از مراکز آموزش عالی این کشور نیز گرایش‌هایی از این رشته را ارائه می‌دهند. در آغاز دوره کارشناسی، مبانی اقتصاد کلان و اقتصاد خرد به علاوه‌ی دروس ریاضی که در تحصیل این رشته غیر قابل چشم‌پوشی است، آموزش داده می‌شوند. در واقع در شروع کار ابزاری که دانشجو برای توصیف پدیده‌های اقتصادی به آنها احتیاج دارد، در اختیار وی قرار می‌گیرد. در این رشته تغییرات زیادی پس از اجرای پیمان بولونیا در جهت یکسان‌سازی نظام آموزشی در سطح اتحادیه اروپا ایجاد شده ‌است. در نظام جدید، گرایش‌های دانشجویان این رشته خیلی زودتر از پیش مشخص می‌شوند. پس از گذراندن دروس پیش‌بینی‌شده برای سال‌های اول و دوم، که در واقع دروس پایه هستند، دانشجویان با انتخاب دروس اختیاری گرایش و موضوع پایان‌نامه خود را تعیین می‌کنند. مختصات تحصیل در رشته اقتصاد بخش عمده‌ای از برنامه‌ی آموزشی این رشته را کلاس‌های درس و کلاس‌های حل تمرین تشکیل می‌دهند. برای هر واحد درسی معمولا ۶ ساعت آموزشی در نظر گرفته شده‌ است که ۲ ساعت آن صرف حل تمرین و بررسی نمونه‌ها می‌شود. در بیشتر آیین‌نامه‌های اداره امتحانات دانشگاه‌ها، دانشجویان بین ترم ششم و دوازدهم موظف به گذراندن یک دوره کارآموزی هستند. دانشگاه‌هایی که بیشتر بر جنبه‌های بین‌المللی این رشته متمرکز هستند‌‌، دانشجویان خود را به گذراندن حداقل یک ترم در خارج از آلمان تشویق می کنند. کشور و شهر محل گذراندن این دوره از لیست دانشگاه‌هایی که با دانشگاه محل تحصیل همکاری دارند، انتخاب می‌شود. این مدت می‌تواند تا دو ترم تحصیلی تمدید شود. در جریان پیمان بولونیا دانشگاه‌ها پیوسته در تلاش برای گسترش ارتباطات خود با دانشگاه‌های کشورهای دیگر هستند. گرایش‌های رشته اقتصاد بر مبنای ویژگی‌های جغرافیایی مراکز آموزش عالی که تکیه بیشتر بر اقتصاد بین‌المللی و یا بر اقتصاد یک منطقه خاص دارند، کلاس‌های زبان و آشنایی با منطقه مورد مطالعه خود را نیز ارائه می‌دهند. برای مثال در دانشگاه رگنزبورگ (Universität Regensburg) امکان یادگیری زبان‌های روسی، چک و کرواتی هم برای دانشجویان وجود دارد. در دانشگاه توبینگن (Die Eberhard Karls Universität Tübingen) برای دانشجویان این امکان فراهم شده ‌است که با تکیه بر روابط اقتصادی دو منطقه مشخص، به طور نمونه ایالات متحده آمریکا با آسیای دور یا با آسیای‌میانه، به تحصیل در این رشته بپردازند. دانشجویان این گرایش‌ها می‌توانند زبان‌های این مناطق همچون کره‌ای یا فارسی را یاد بگیرند. ارائه‌ی پایا‌ن‌نامه‌، از شروط لازم برای فارغ‌التحصیلی در این رشته است. علاوه بر این در بسیاری از دانشگاه‌های آلمان بعد از دوره کارشناسی، دروس این رشته تنها به زبان انگلیسی تدریس می‌شوند. کسانی که مایل به یادگیری عمیق‌تر مباحث گرایش خود هستند، می‌توانند وارد مقطع کارشناسی‌ارشد و سپس مقطع دکترا شوند. معیار سنجش و پذیرش در مقطع کارشناسی‌ارشد، نمره دوره کارشناسی است. برای کسانی که معدل کل‌‌شان از ۵ / ۲ (حدود نمره ۱۷ در سیستم آموزشی ایران) کمتر است، امکان ادامه تحصیل در این رشته وجود ندارد. بحران بانکی و اقتصادی اخیر در جهان نیز بر روی این رشته بی‌تأثیر نبوده ‌است. تأکید بر "اقتصاد رفتاری" که امکان بررسی ابعاد جامعه‌شناختی و فلسفی موضوعات این رشته را در اختیار کارشناسان قرار می‌دهد، هر روز افزایش می یابد. اهمیت روز‌افزون وجود ارگان‌هایی فرادولتی، همچون اتحادیه اروپا و بانک جهانی از موضوعات دیگر این رشته‌اند. علاوه بر این در کلاس‌های آموزشی، دانشجویان به پژوهش درباره رفتار دولت‌ها در برابر موضوعات مشترک‌شان، مانند حفاظت از محیط زیست و تثبیت قیمت یورو می‌پردازند. SAZ/KB <img class="img" width="1" height="1" src="http://zap.dw-world.de/run/run.dw?RUN.js=No&DW.dom=www.dw-world.de&DW.uri=%2Fdw%2Farticle%2F0%2C%2C15739325%2C00.html%3Fmaca%3Dper-rss-per_deutschland_volltext-5723-xml-mrss&DW.maca=per-rss-per_deutschland_volltext-5723-xml-mrss&DW.ct=1&DW.loc=fa_IR&DW.oid=15739325&DW.sid=10010&DW.po=www.dw-world.de&DW.pr=dw-world.de&DW.cat0=%D8%B5%D9%81%D8%AD%D9%87%20%D9%86%D8%AE%D8%B3%D8%AA&DW.cat1=%D8%AF%D9%88%DB%8C%DA%86%D9%87%20%D9%88%D9%84%D9%87%20%D9%81%D8%A7%D8%B1%D8%B3%DB%8C&DW.cat2=%D8%A2%D9%84%D9%85%D8%A7%D9%86%E2%80%8C%D8%B4%D9%86%D8%A7%D8%B3%DB%8C%20%D9%88%20%D8%AA%D8%AD%D8%B5%DB%8C%D9%84%20&DW.cat3=%D8%AA%D8%AD%D8%B5%DB%8C%D9%84%20%D8%AF%D8%B1%20%D8%A2%D9%84%D9%85%D8%A7%D9%86&DW.title=%D8%B4%D8%B1%D8%A7%DB%8C%D8%B7%20%D9%88%20%D9%88%DB%8C%DA%98%DA%AF%DB%8C%E2%80%8C%D9%87%D8%A7%DB%8C%20%D8%AA%D8%AD%D8%B5%DB%8C%D9%84%20%D8%AF%D8%B1%20%D8%B1%D8%B4%D8%AA%D9%87%20%D8%A7%D9%82%D8%AA%D8%B5%D8%A7%D8%AF%20%D8%AF%D8%B1%20%D8%A2%D9%84%D9%85%D8%A7%D9%86" alt="" /> آلمان‌شناسی و تحصیل Mon, 13 Feb 2012 14:19:00 GMT http://www.dw.de/dw/article/0,,15720997,00.html?maca=per-rss-per_deutschland_volltext-5723-xml-mrss http://www.dw.de/dw/article/0,,15720997,00.html?maca=per-rss-per_deutschland_volltext-5723-xml-mrss پس از چند سال اجباری شدن پرداخت شهریه در برخی دانشگاه‌های آلمان که با اعتراضات دانشجویی همراه بود، پرسش کارشناسان همان پرسش سابق است: آیا منابع مالی ناشی از دریافت شهریه‌، کیفیت آموزش را افزایش داده است؟ اخیرا آنته شوان، وزیر علوم آلمان، در جواب این پرسش ابراز بی‌اطلاعی کرده است. وی یکی از طرفداران اجباری کردن پرداخت شهریه در دانشگاه‌های آلمان بود. این پرسش از سوی فراکسیون حزب سبزها در پارلمان آلمان مطرح شده است. وزارت علوم آلمان در پاسخ آورده است: «هیچ آماری دال بر تاثیر شهریه‌های دریافتی بر افزایش کیفیت آموزشی در دانشگاه‌ها در اختیار دولت آلمان نیست.» علاوه بر این مشخص نیست چه تعداد فرصت شغلی تازه از طریق منابع مالی جدید در دانشگاه‌های آلمان ایجاد شده است. آیا شهریه علاقه‌مندان را از ورود به دانشگاه منصرف می‌کند؟ کمیسیون آموزش عالی در پارلمان آلمان متشکل از اعضای دولت ائتلافی این کشور و کارشناسان حزب لیبرال آزاد آلمان، قرار است در جریان نشستی به موضوع شهریه در دانشگاه‌های این کشور بپردازند. این نشست قرار است پاسخی برای این پرسش یابد که چه تعداد از داوطلبان تحصیل در آلمان به دلیل اجبار در پرداخت شهریه از ورود به دانشگاه ‌منصرف شده‌اند. تعداد پژوهش‌های صورت گرفته در این زمینه کم نیست، اما پاسخ واحدی از آن‌ها دریافت نمی‌شود. دادگاه قانون اساسی آلمان در سال ۲۰۰۵ میلادی قانون ممنوعیت اخذ شهریه در دانشگاه‌های آلمان را که در دولت ائتلافی سوسیال دموکرات ‌و سبزهای آلمان تصویب شده بود، ملغی اعلام کرد. از آن تاریخ هفت ایالت در آلمان اقدام به اخذ شهریه از دانشجویان ترم اول دانشگاه کردند. ایالت‌های هامبورگ، هسن، زارلند، نوردراین وستفالن، نیدرزاکسن، بایرن و بادن‌وورتم‌برگ از جمله ایالت‌هایی بودند که اجبار در پرداخت شهریه در دانشگاه ‌را تصویب کردند. حالا با گذشت چند سال و با روی کارآمدن دولت‌های جدید در ایالت‌های نام‌برده، الزام در پرداخت شهریه تنها در دو ایالت وجود دارد: بایرن و نیدرزاکسن. شهریه در ایالت هامبورگ قرار است از ترم تحصیلی ۲۰۱۲/ ۲۰۱۳ حذف شود. میزان شهریه در این ایالت ۵۰۰ یورو برای هر ترم تحصیلی تعیین شده بود. پس از حضور حزب سبزها در دولت دمکرات مسیحی در ایالت هامبورگ، میزان شهریه به ۳۷۵ یورو کاهش یافت. این میزان از شهریه نیز نه در هنگام تحصیل که پس از اتمام آن و در چندین نوبت پرداخت می‌شود. علاوه بر این تنها افرادی که درآمد سالانه‌ی آن‌ها بیش از ۳۰ هزار یورو است، موظف به بازپرداخت شهریه هستند. KB/BM <img class="img" width="1" height="1" src="http://zap.dw-world.de/run/run.dw?RUN.js=No&DW.dom=www.dw-world.de&DW.uri=%2Fdw%2Farticle%2F0%2C%2C15720997%2C00.html%3Fmaca%3Dper-rss-per_deutschland_volltext-5723-xml-mrss&DW.maca=per-rss-per_deutschland_volltext-5723-xml-mrss&DW.ct=1&DW.loc=fa_IR&DW.oid=15720997&DW.sid=10010&DW.po=www.dw-world.de&DW.pr=dw-world.de&DW.cat0=%D8%B5%D9%81%D8%AD%D9%87%20%D9%86%D8%AE%D8%B3%D8%AA&DW.cat1=%D8%AF%D9%88%DB%8C%DA%86%D9%87%20%D9%88%D9%84%D9%87%20%D9%81%D8%A7%D8%B1%D8%B3%DB%8C&DW.cat2=%D8%A2%D9%84%D9%85%D8%A7%D9%86%E2%80%8C%D8%B4%D9%86%D8%A7%D8%B3%DB%8C%20%D9%88%20%D8%AA%D8%AD%D8%B5%DB%8C%D9%84%20&DW.cat3=%D8%AA%D8%AD%D8%B5%DB%8C%D9%84%20%D8%AF%D8%B1%20%D8%A2%D9%84%D9%85%D8%A7%D9%86&DW.title=%D8%AA%D8%A7%D8%AB%DB%8C%D8%B1%20%D8%B4%D9%87%D8%B1%DB%8C%D9%87%20%D8%A8%D8%B1%20%DA%A9%DB%8C%D9%81%DB%8C%D8%AA%20%D8%A2%D9%85%D9%88%D8%B2%D8%B4%DB%8C%20%D8%AF%D8%B1%20%D8%AF%D8%A7%D9%86%D8%B4%DA%AF%D8%A7%D9%87%E2%80%8C%D9%87%D8%A7%DB%8C%20%D8%A2%D9%84%D9%85%D8%A7%D9%86" alt="" /> آلمان‌شناسی و تحصیل Mon, 6 Feb 2012 12:18:00 GMT http://www.dw.de/dw/article/0,,15706696,00.html?maca=per-rss-per_deutschland_volltext-5723-xml-mrss http://www.dw.de/dw/article/0,,15706696,00.html?maca=per-rss-per_deutschland_volltext-5723-xml-mrss بیش از ۷۰۰ مرکز آموزش عالی در آلمان با نام مدرسه‌ی دانش‌آموختگان تاسیس شده است. از جمله ویژگی‌های اصلی این مرکز که برای تحصیل در مقطع دکتراست، ارائه‌ی رشته‌هایی به زبان انگلیسی و اهدای بورس تحصیلی عنوان شده است. دانشگاه‌های آلمان برای جذب بیشتر دانشجویان خارجی و با هدف رقابت بیشتر در عرصه‌ی بین‌الملل نه تنها به ارائه‌ی بخش قابل توجهی از رشته‌ها به زبان انگلیسی روی آورده‌اند، بلکه با تاسیس مدرسه‌های دانش‌آموختگان (Graduiertenschulen)، شرایط جذابی را برای تحصیل در مقاطع تکمیلی فراهم کرده‌اند. اوکتاویو زگویا، اهل مکزیک و دانشجوی رشته‌ی روابط بین‌الملل در مقطع دکتراست. او برای تحصیل در مدرسه‌ی دانش‌آموختگان در شهر برلین درخواست داده بود. اوکتاویو که با زبان آلمانی در کشورش آشنا شده است، در توضیح علت انتخاب آلمان و مدرسه‌ی دانش‌آموختگان برلین برای تحصیل در مقطع دکترا می‌گوید: «مردم آلمان با نگاهی منتقدانه قضایا را بررسی می‌کنند. برای من این ویژگی بسیار اهمیت دارد، زیرا که نمی‌خواستم رساله‌ی دکترایم، تکرار روش‌های پیشین باشد. برای پیشبرد کار به چنین نگاهی احتیاج دارم.» افزایش چشم‌گیر تعداد دانشجویان خارجی در مقطع دکترا بسیاری از متقاضیان خارجی نیز با نظری مشابه اوکتاویو دانشگاه‌های آلمان را برای تحصیل انتخاب می‌کنند. تعداد دانشجویان خارجی دانشگاه‌های آلمان در مقطع دکترا طی ده سال گذشته دو برابر افزایش داشته است. در سال ۲۰۱۰ میلادی چهار هزار دانشجوی خارجی در مقطع دکترا در دانشگاه‌های آلمان مشغول به تحصیل بوده‌اند. توماس ریسه، موسس مدر‌سه‌ی دانش‌آموختگان در برلین علت استقبال متقضیان خارجی از تحصیل در مقطع دکترا در دانشگاه‌های آلمان را در تاسیس مدرسه‌های دانش‌آموختگان می‌داند. در اکثر این مراکز آموزش عالی که تعدادشان در آلمان به ۷۰۰ مرکز رسیده است، امکان تحصیل به زبان انگلیسی وجود دارد. دانشجویان دکترا در سال اول تحصیل بر خلاف روش سنتی تحصیل در مقطع دکترا می‌بایست واحدهای درسی بگذرانند. تیمی متشکل از سه استاد دانشگاه غالبا دانشجویان را در نگارش رساله‌های دکترا سرپرستی می‌کنند. نکته‌ی قابل توجه دیگر در مورد این مراکز علمی، اهدای بورسیه تحصیلی به واجدان شرایط است. به گفته‌ی آقای ریسه، موسس مدرسه‌ی دانش‌آموختگان در برلین، برتری این نوع موسسات در آلمان در مقایسه با مراکز آموزش عالی در کشورهای دیگر از جمله ایالات متحده آمریکا در این است که دوره‌ی دکترا در آلمان کوتاه‌تر و خلاصه‌شده است. دوره‌ی دکترا در دانشگاه‌های آمریکایی در برخی از رشته‌ها بین هفت تا نه سال طول می‌کشد. این در حالی است که همین دوره ‌در مدرسه‌های دانش‌آموختگان در آلمان بین سه تا چهار سال خواهد بود. KB/SN <img class="img" width="1" height="1" src="http://zap.dw-world.de/run/run.dw?RUN.js=No&DW.dom=www.dw-world.de&DW.uri=%2Fdw%2Farticle%2F0%2C%2C15706696%2C00.html%3Fmaca%3Dper-rss-per_deutschland_volltext-5723-xml-mrss&DW.maca=per-rss-per_deutschland_volltext-5723-xml-mrss&DW.ct=1&DW.loc=fa_IR&DW.oid=15706696&DW.sid=10010&DW.po=www.dw-world.de&DW.pr=dw-world.de&DW.cat0=%D8%B5%D9%81%D8%AD%D9%87%20%D9%86%D8%AE%D8%B3%D8%AA&DW.cat1=%D8%AF%D9%88%DB%8C%DA%86%D9%87%20%D9%88%D9%84%D9%87%20%D9%81%D8%A7%D8%B1%D8%B3%DB%8C&DW.cat2=%D8%A2%D9%84%D9%85%D8%A7%D9%86%E2%80%8C%D8%B4%D9%86%D8%A7%D8%B3%DB%8C%20%D9%88%20%D8%AA%D8%AD%D8%B5%DB%8C%D9%84%20&DW.cat3=%D8%AA%D8%AD%D8%B5%DB%8C%D9%84%20%D8%AF%D8%B1%20%D8%A2%D9%84%D9%85%D8%A7%D9%86&DW.title=%D9%85%D8%AF%D8%B1%D8%B3%D9%87%E2%80%8C%DB%8C%20%D8%AF%D8%A7%D9%86%D8%B4%E2%80%8C%D8%A2%D9%85%D9%88%D8%AE%D8%AA%DA%AF%D8%A7%D9%86%20%D9%88%20%D8%A7%D9%85%DA%A9%D8%A7%D9%86%20%D8%AA%D8%AD%D8%B5%DB%8C%D9%84%20%D8%AF%D8%B1%20%D9%85%D9%82%D8%B7%D8%B9%20%D8%AF%DA%A9%D8%AA%D8%B1%D8%A7%0A" alt="" /> آلمان‌شناسی و تحصیل Wed, 1 Feb 2012 08:38:00 GMT http://www.dw.de/dw/article/0,,15688864,00.html?maca=per-rss-per_deutschland_volltext-5723-xml-mrss http://www.dw.de/dw/article/0,,15688864,00.html?maca=per-rss-per_deutschland_volltext-5723-xml-mrss دوره‌ی یک ساله کالج در آلمان غالبا رایگان است. این دوره‌ها را می‌توان با دوره‌ی پیش دانشگاهی در ایران مقایسه کرد. اما ورود به دوره‌های کالج برای کدام دسته از متقاضیان تحصیل در آلمان الزامی است و چه شرایطی دارد؟ شرکت در دوره‌های کالج برای دو دسته از علاقه‌مندان به تحصیل در دانشگاه‌های آلمان پیش از پذیرش از دانشگاه الزامی است. دسته‌ی اول داوطلبانی هستند که پس از ورود به دانشگاه‌های ایران و گذراندن چند ترم تحصیلی، دانشگاه را‌‌ رها کرده‌اند و مدرک پایانی تحصیل (کار‌شناسی) دریافت نکرده‌اند. دسته‌ی دوم شامل افرادی می‌شود که پس از دوران تحصیلات متوسطه بدون تحصیل در دانشگاه‌های ایران، قصد ورود به دانشگاه‌های آلمان را دارند. این افراد نیز به شرط قبولی در آزمون سراسری دانشگاه‌های دولتی ایران می‌توانند برای ورود به دوره‌های کالج در آلمان اقدام کنند. هدف از شرکت در دوره‌های کالج برای هر دو دسته از داوطلبان، هم‌سطح شدن مدرک تحصیلی آن‌ها با افرادی است که مدرک دیپلم خود را از مدارس آلمان دریافت کرده‌اند. البته در ارتباط با داوطلبان دسته اول، گذراندن دو ترم تحصیلی در دانشگاه دولتی برای معافی از دوره کالج کفایت می‌کند. پذیرش از کالج؛ مدارک لازم و زمان ارسال اما شرایط لازم برای ورود به دوره‌های کالج در آلمان چیست؟ شرط اول دانستن زبان آلمانی در سطح B1 است. داوطلبان بایستی مدرک دال بر تسلط به زبان آلمانی در سطح ذکر شده را پیش از درخواست پذیرش از کالج دریافت کرده باشند. این بدان معناست که شروع به یادگیری زبان آلمانی بایستی از ایران صورت گیرد. یکی از واحدهایی که به طور یکسان در تمامی دوره‌های کالج ارائه می‌شود، واحد زبان آلمانی است. اما با این حال تسلط مقدماتی به زبان به هنگام ارسال مدارک الزامی است. پس از ارسال مدارک و دریافت پذیرش از کالج، داوطلب می‌بایست با مراجعه به سفارت آلمان در تهران جهت اخذ ویزای دانشجویی اقدام نماید. قابل توجه آنکه ثبت نام در دوره‌های کالج با ویزای توریستی و یا تبدیل ویزای توریستی به دانشجویی در آلمان ممکن نیست و بایستی داوطلب با ویزای دانشجویی برای شرکت در دوره‌های کالج به آلمان سفر کند. محل و زمان ارسال مدارک نیز از جمله نکات مهم برای متقاضیان شرکت در دوره‌های کالج است. ارسال مدارک به برخی از کالج‌ها در آلمان به صورت مستقیم صورت می‌گیرد. از همین رو داوطلبان می‌توانند پیش از ارسال مدارک از طریق مکاتبه با کالج از زمان ارسال و مدارک لازم مطلع شوند. زمان ارسال مدارک در همه کالج‌ها در آلمان یکسان نیست و در مواقعی با زمان ارسال مدارک برای دانشگاه‌ها تفاوت دارد. نکته‌ی دیگر در مورد کالج‌هایی است که تحت پوشش دانشگاه‌های شهر محل تحصیل هستند. در این مورد مدارک را می‌بایست مستقیم به دانشگاه ارسال کرد. توصیه می‌شود داوطلبان پیش از ارسال مدارک در مکاتبه مستقیم با دانشگاه و یا کالج شهر محل تحصیل از مرکز ارسال مدارک مطلع شوند. KB/DK <img class="img" width="1" height="1" src="http://zap.dw-world.de/run/run.dw?RUN.js=No&DW.dom=www.dw-world.de&DW.uri=%2Fdw%2Farticle%2F0%2C%2C15688864%2C00.html%3Fmaca%3Dper-rss-per_deutschland_volltext-5723-xml-mrss&DW.maca=per-rss-per_deutschland_volltext-5723-xml-mrss&DW.ct=1&DW.loc=fa_IR&DW.oid=15688864&DW.sid=10010&DW.po=www.dw-world.de&DW.pr=dw-world.de&DW.cat0=%D8%B5%D9%81%D8%AD%D9%87%20%D9%86%D8%AE%D8%B3%D8%AA&DW.cat1=%D8%AF%D9%88%DB%8C%DA%86%D9%87%20%D9%88%D9%84%D9%87%20%D9%81%D8%A7%D8%B1%D8%B3%DB%8C&DW.cat2=%D8%A2%D9%84%D9%85%D8%A7%D9%86%E2%80%8C%D8%B4%D9%86%D8%A7%D8%B3%DB%8C%20%D9%88%20%D8%AA%D8%AD%D8%B5%DB%8C%D9%84%20&DW.cat3=%D8%AA%D8%AD%D8%B5%DB%8C%D9%84%20%D8%AF%D8%B1%20%D8%A2%D9%84%D9%85%D8%A7%D9%86&DW.title=%D8%B4%D8%B1%D8%A7%DB%8C%D8%B7%20%D9%84%D8%A7%D8%B2%D9%85%20%D8%A8%D8%B1%D8%A7%DB%8C%20%D9%88%D8%B1%D9%88%D8%AF%20%D8%A8%D9%87%20%D8%AF%D9%88%D8%B1%D9%87%E2%80%8C%20%DA%A9%D8%A7%D9%84%D8%AC%20%D8%AF%D8%B1%20%D8%A2%D9%84%D9%85%D8%A7%D9%86" alt="" /> آلمان‌شناسی و تحصیل Wed, 25 Jan 2012 08:21:00 GMT http://www.dw.de/dw/article/0,,15669422,00.html?maca=per-rss-per_deutschland_volltext-5723-xml-mrss http://www.dw.de/dw/article/0,,15669422,00.html?maca=per-rss-per_deutschland_volltext-5723-xml-mrss با اجرای قانون کاهش دوران تحصیلات متوسطه و عدم اجبار در گذراندن دوره‌ی سربازی، میانگین سنی داوطلبان ورود به دانشگاه‌های آلمان کاهش یافته است. ورود داوطلبانی که به سن قانونی نرسیده‌اند، دردسرهای تازه‌ای ایجاد کرده است. قانون کاهش دوران تحصیلات متوسطه در دبیرستان‌های آلمان از هم‌اکنون در برخی از ایالت‌های این کشور اجرا شده است. از جمله در ایالت‌های بایرن و نیدرزاکسن طول دوران تحصیلات متوسطه از نه سال به هشت سال کاهش یافته است. این تغییر در نظام آموزشی آلمان پیامد‌های جدی برای نظام آموزش عالی در این کشور داشته است. امسال برای نخستین بار، تعداد متقاضیان تحصیل در دانشگاه‌های آلمان افزایشی بی‌سابقه یافت. مشکل اساسی داوطلبان ورود به دانشگاه‌های آلمان که میانگین سنی برخی از آن‌ها با توجه به تغییرات ذکر شده، حتی به ۱۷ سال نیز می‌رسد، انتخاب رشته تحصیلی است. عدم اجبار دوره‌ی سربازی و کاهش میانگین داوطلبان تحصیل در گذشته بسیاری از داوطلبان تحصیل در دانشگاه‌های آلمان، پیش از ورود به دانشگاه در دوران یک‌ساله‌‌ی سربازی فرصت داشتند تا درمورد نوع رشته‌ی تحصیلی‌شان در آینده تحقیق کنند. حالا دوره‌ی سربازی نیز به صورت داوطلبانه انجام می‌شود. دانش‌آموزان می‌توانند بدون اجبار در گذراندن این دوره پس از پایان دوران تحصیلات متوسطه مستقیم وارد دانشگاه شوند. نکته‌ای که نه تنها میانگین سنی نسبتا پایین دانشجویان ترم اولی را به همراه دارد، بلکه دلیل دیگری برای افزایش تعداد متقاضیان تحصیل در دانشگاه‌های آلمان شده است. مشکلات حقوقی ناشی از کاهش میانگین سنی متقاضیان مشکل دیگر مسائل حقوقی مرتبط با آن دسته داوطلبان ورود به دانشگاه است که هنوز به سن قانونی نرسیده‌اند. حالا که با کاهش دوران تحصیلات متوسطه و عدم اجبار در گذراندن دوره‌ی سربازی سن داوطلبان در مواردی به ۱۷ سال هم می‌رسد، مسئولان دانشگاه با مشکلات حقوقی نیز روبرو شده‌اند. به طور نمونه فرم‌های درخواست پذیرش از دانشگاه باید در مورد داوطلبانی که به سن قانونی نرسیده‌اند، به امضای والدین آن‌ها برسد. الکساندر اشلاک، سخنگوی دانشگاه رگنسبورگ، با اشاره به مشکلات ناشی از ورود داوطلبانی که هنوز به سن قانونی نرسیده‌اند، از عدم امکان کنترل دانشجوها در تمامی ساعات حضورشان در دانشگاه نام می‌برد و در ادامه می‌گوید: «دانشجوها که بچه‌ی هشت ساله نیستند، ۱۷ سال سن دارند. ما که نباید دست آن‌ها را بگیریم و به این طرف و آن طرف هدایت‌شان کنیم.» در همین حال این مسئول دانشگاه معتقد است، کنترل دانشجویانی که به سن قانونی نرسیده‌اند، در مواردی همچون بازدید از وب‌سایت‌ها ممکن نیست. منظور از این وب‌سایت‌ها، سایت‌هایی که بازدید از آن‌ها تنها برای افراد بالای ۱۸ سال مجاز است. در عین حال مسئولان دانشگاه به مواردی همچون نوشیدن مشروبات الکلی اشاره می‌کنند که این امر نیز برای افرادی که به سن قانونی نرسیده‌اند، مجاز نیست. به گفته‌ی سخنگوی دانشگاه رگسنبورگ، بسیاری از مسئولان دانشگاه ترجیح می‌دهند در تورهای دانشجویی و سفرهای علمی، از همراهی دانشجویان زیر ۱۸ سال، جلوگیری کنند. زیرا که کنترل تعداد زیادی از دانشجویان در سفرهای چند روزه در مواردی همچون نوشیدن الکل کار چندان آسانی نیست.    KB/FW <img class="img" width="1" height="1" src="http://zap.dw-world.de/run/run.dw?RUN.js=No&DW.dom=www.dw-world.de&DW.uri=%2Fdw%2Farticle%2F0%2C%2C15669422%2C00.html%3Fmaca%3Dper-rss-per_deutschland_volltext-5723-xml-mrss&DW.maca=per-rss-per_deutschland_volltext-5723-xml-mrss&DW.ct=1&DW.loc=fa_IR&DW.oid=15669422&DW.sid=10010&DW.po=www.dw-world.de&DW.pr=dw-world.de&DW.cat0=%D8%B5%D9%81%D8%AD%D9%87%20%D9%86%D8%AE%D8%B3%D8%AA&DW.cat1=%D8%AF%D9%88%DB%8C%DA%86%D9%87%20%D9%88%D9%84%D9%87%20%D9%81%D8%A7%D8%B1%D8%B3%DB%8C&DW.cat2=%D8%A2%D9%84%D9%85%D8%A7%D9%86%E2%80%8C%D8%B4%D9%86%D8%A7%D8%B3%DB%8C%20%D9%88%20%D8%AA%D8%AD%D8%B5%DB%8C%D9%84%20&DW.cat3=%D8%AA%D8%AD%D8%B5%DB%8C%D9%84%20%D8%AF%D8%B1%20%D8%A2%D9%84%D9%85%D8%A7%D9%86&DW.title=%D9%85%D8%B9%D8%B6%D9%84%20%D8%AC%D8%AF%DB%8C%D8%AF%20%D8%AF%D8%B1%20%D8%AF%D8%A7%D9%86%D8%B4%DA%AF%D8%A7%D9%87%E2%80%8C%D9%87%D8%A7%DB%8C%20%D8%A2%D9%84%D9%85%D8%A7%D9%86%3A%20%D8%AF%D8%A7%D9%86%D8%B4%D8%AC%D9%88%DB%8C%D8%A7%D9%86%20%DB%B1%DB%B7%20%D8%B3%D8%A7%D9%84%D9%87%0D%0A" alt="" /> آلمان‌شناسی و تحصیل Tue, 17 Jan 2012 20:02:00 GMT http://www.dw.de/dw/article/0,,15654583,00.html?maca=per-rss-per_deutschland_volltext-5723-xml-mrss http://www.dw.de/dw/article/0,,15654583,00.html?maca=per-rss-per_deutschland_volltext-5723-xml-mrss راه رسیدن به کرسی تدریس در دانشگاه‌های آلمان راهی دشوار و طاقت‌فرسا است. با وجود این هستند پژوهشگرانی که سختی‌های این مسیر پر فراز و نشیب را به جان می‌خرند تا در رشته‌ی مورد علاقه‌شان به تدریس هم مشغول شوند. کریستینا وایزن‌باخ از جمله همین پژوهشگران جوان است که به تازگی و در سن ۳۰ سالگی نگارش رساله‌ی دکترای خود را در رشته‌ی علوم سیاسی به پایان رسانده و حالا منتظر نتیجه‌ی آن است. او در مقطع کارشناسی‌ارشد در رشته‌ی علوم سیاسی تحصیل کرده و پس از این دوره، برای گذراندن دوره‌ی دکترا به دانشگاه دویسبورگ-اسن آمده بود. کریستینا می‌گوید که بسیاری از هم ‌رشته‌ای‌هایش به واسطه‌ی نوع رشته‌ی تحصیلی‌شان وارد دنیای سیاست شده‌اند، اما او می‌خواهد به کار پژوهشی مشغول شود و دانشگاه‌ را به هر مکان دیگری ترجیح می‌دهد. او پیش‌تر در ارتباط با موضوع رساله‌ی دکترایش به کشورهای مختلفی از جمله آفریقای جنوبی و کنیا سفر کرده بود. این دانش‌آموخته‌ی رشته‌ی علوم سیاسی در همین ارتباط می‌گوید: « من ترجیح می‌دهم بر روی موضوعاتی تحقیق کنم که خود انتخاب کرده‌ام. این کار در دنیای پژوهش به صورت‌های متنوعی صورت می‌گیرد. این تنوع در کار که سفر به کشورهای مختلف را نیز شامل می‌شود، تنها در زمینه‌های شغلی محدودی ممکن است.» مشکلات پژوهشگران جوان اما موانعی که بر سر راه فعالیت‌های پژوهشی و اشتغال در دانشگاه وجود دارند نیز کم نیستند. به طور نمونه کریستینا پس از اتمام دوره‌ی کارشناسی‌ارشد و هم‌زمان با ورودش به مقطع دکترا در دانشگاه نیز، به عنوان نیروی پژوهشی مشغول به کار می‌شود. از آن‌جا که شغل جدید او تمام‌ وقت نبوده است، کریستینا تصمیم می‌گیرد محل زندگی‌اش را از مونیخ به دویسبورگ تغییر ندهد. او می‌بایست هر هفته مسافتی به طول ۶۰۰ کیلومتر را میان مونیخ و دویسبورگ طی می‌کرده. البته مدتی است که او در شهر دویسبورگ ساکن شده، اما هنوز هم از امنیت شغلی خبری نیست. مدت قرارداد او در دانشگاه محدود است و هر بار می‌بایست تمدید شود. زیلکه گولکر، از مسئولان موسسه‌ای آموزشی در برلین، موقعیت نامطمئن کریستینا را یکی از موارد متداول در بین پژوهشگران جوان می‌داند. او در ارتباط با موانع در پیش روی پژوهشگران جوان می‌گوید: « از یک سو بسیاری از پژوهشگران جوان از ورود به دنیای تحقیقات خوشحال و راضی هستند و از سوی دیگر می‌بایست از موانعی متعددی عبور کنند؛ آن‌ها باید انعطاف‌پذیر باشند و عدم امنیت و ثباتی مالی را به جان بخرند.» به گفته‌ی این مسئول آموزشی قرارداد پژوهشگران جوان غالبا هر یک سال تمدید می‌شود و از همین رو نیز برنامه‌ریزی درازمدت برای تعیین محل سکونت، تشکیل خانواده و یا خرید مسکن به رویا بدل می‌شود. دوره‌ی فوق‌دکترا؛ راه حلی مناسب؟ اما برخی از پژوهشگران نیز ادامه تحصیل پس از اخذ مدرک دکترا، در مقطع فوق‌دکترا (Habilitation) را برمی‌گزینند. تحصیل در مقطع فوق‌دکترا یکی از راه‌های کلاسیک دستیابی به کرسی استادی در دانشگاه‌های آلمان است. البته در مقطع فوق‌دکترا نیز نوشتن رساله اجباری است و علاوه بر آن پژوهشگران به تدریس واحد‌های درسی (غالبا مرتبط با موضوع رساله) نیز مشغول می‌شوند. به گفته‌ی مسئولان آموزشی پژوهشگرانی که این راه دشوار را برمی‌گزینند، به طور میانگین به هنگام اتمام دوره‌ی فوق‌دکترا بیش از چهل سال از عمرشان می‌گذرد. تازه با مدرک فوق‌دکتراست که می‌توان برای نشستن بر کرسی استادی به دانشگاه‌های مختلف درخواست داد. KB/JT <img class="img" width="1" height="1" src="http://zap.dw-world.de/run/run.dw?RUN.js=No&DW.dom=www.dw-world.de&DW.uri=%2Fdw%2Farticle%2F0%2C%2C15654583%2C00.html%3Fmaca%3Dper-rss-per_deutschland_volltext-5723-xml-mrss&DW.maca=per-rss-per_deutschland_volltext-5723-xml-mrss&DW.ct=1&DW.loc=fa_IR&DW.oid=15654583&DW.sid=10010&DW.po=www.dw-world.de&DW.pr=dw-world.de&DW.cat0=%D8%B5%D9%81%D8%AD%D9%87%20%D9%86%D8%AE%D8%B3%D8%AA&DW.cat1=%D8%AF%D9%88%DB%8C%DA%86%D9%87%20%D9%88%D9%84%D9%87%20%D9%81%D8%A7%D8%B1%D8%B3%DB%8C&DW.cat2=%D8%A2%D9%84%D9%85%D8%A7%D9%86%E2%80%8C%D8%B4%D9%86%D8%A7%D8%B3%DB%8C%20%D9%88%20%D8%AA%D8%AD%D8%B5%DB%8C%D9%84%20&DW.cat3=%D8%AA%D8%AD%D8%B5%DB%8C%D9%84%20%D8%AF%D8%B1%20%D8%A2%D9%84%D9%85%D8%A7%D9%86&DW.title=%D8%AF%D8%A7%D9%86%D8%B4%DA%AF%D8%A7%D9%87%E2%80%8C%D9%87%D8%A7%DB%8C%20%D8%A2%D9%84%D9%85%D8%A7%D9%86%D8%9B%20%D8%A7%D8%B2%20%D9%BE%DA%98%D9%88%D9%87%D8%B4%20%D8%AA%D8%A7%20%DA%A9%D8%B1%D8%B3%DB%8C%20%D8%A7%D8%B3%D8%AA%D8%A7%D8%AF%DB%8C" alt="" /> آلمان‌شناسی و تحصیل Mon, 9 Jan 2012 14:04:00 GMT http://www.dw.de/dw/article/0,,15640537,00.html?maca=per-rss-per_deutschland_volltext-5723-xml-mrss http://www.dw.de/dw/article/0,,15640537,00.html?maca=per-rss-per_deutschland_volltext-5723-xml-mrss با گذشت بیش از یک دهه از پیمان بولونیا که بر پایه‌ی آن کشورهای عضو اتحادیه اروپا موظف به یکسان‌سازی نظام آموزشی شدند، هنوز هم در برخی از کشورها این تغییر صورت نگرفته است، از جمله در رشته‌های حقوق و پزشکی در آلمان. تغییر نظام آموزشی در آلمان از حدود ده سال پیش آغاز شد و بر طبق آن نظام آموزش عالی در این کشور از کارشناسی‌ ارشد پیوسته (Magister/Diplom) به کارشناسی (Bachelor) و کارشناسی‌ارشد ناپیوسته (Master) تغییر یافت. اما هنوز هم رشته‌هایی در دانشگاه‌های آلمان وجود دارند که تغییر آن‌ها به مدل جدید نظام آموزشی میسر نشده است. از این جمله‌اند تعدادی از رشته‌های علوم پزشکی و رشته‌ی حقوق. مختصات تحصیل در رشته‌ی حقوق در آلمان ساختار رشته‌ی حقوق در آلمان کمی پیچیده‌تر از آن است که احتمالا در قالب تغییرات آموزشی جدید جای گیرد. در ترم‌های نخست تحصیل در رشته‌ی حقوق در آلمان و پس از آشنایی دانشجو با مبانی نظری، دانشجویان گرایش مورد علاقه‌ی خود برای ادامه تحصیل در رشته‌ی حقوق را برمی‌گزینند. پس از چهار تا پنج سال تحصیل و با قبولی در آزمون‌های گرایش تعیین‌شده، دانشجو باید در اولین مرحله از امتحانات سراسری حقوق شرکت کند تا از این طریق آماده‌ی ورود به دوره‌ی دو ساله‌ی کارآموزی شود. در طی این دوره دو ساله فارغ‌التحصیلان رشته حقوق در آلمان علاوه بر آشنایی با محیط کار و کسب تجربه در حرفه وکالت، برای ورود به مرحله دوم امتحان رسمی و دولتی آماده می‌شوند. پذیرفته‌شدگان در این آزمون می‌توانند به عنوان وکیل در آلمان مشغول به کار شوند. انتقاد به تغییر در ساختار تحصیل در رشته‌ی حقوق پروفسور برند هاینریش، رییس دانشکده حقوق دانشگاه هومبولد در برلین، از عدم تغییر در مقطع تحصیلی رشته حقوق و حفظ قالب سنتی آن پشتیبانی می‌کند. وی معتقد است: «با وجود ویژگی‌های موجود در اتحادیه اروپا، باز هم بیش از ۹۰ درصد از مفاد قانونی مربوط به قوانین داخلی و ملی هر کشوری است. از این رو یکسان‌سازی مقاطع تحصیلی در رشته‌ی حقوق در تمامی کشورهای عضو اتحادیه اورپا بی‌معناست.» این استاد دانشگاه معتقد است که نوع ارائه‌ی رشته حقوق در آلمان می‌تواند الگویی برای سایر کشورها باشد. در آلمان فارغ‌التحصیل رشته حقوق این امکان را دارند که علاوه بر وکالت با داشتن شرایط لازم به عنوان قاضی و دادستان نیز به فعالیت بپردازند. از همین رو نیز برخی از مسئولان آموزشی در آلمان معتقدند در صورت اعمال تغییر در مقطع تحصیلی در رشته حقوق ممکن است وجهه‌ی آن در خارج از کشور خدشه‌دار شود. شرایط یکسان در مورد رشته‌های علوم پزشکی شرایط در مورد تغییر در ساختار رشته‌های زیرمجموعه‌ی علوم پزشکی از جمله پزشکی، دندان‌پزشکی، داروسازی و دام‌پزشکی نیز به همین ترتیب است. تحصیل در رشته‌های ذکر شده هم مانند رشته‌حقوق در مقطع کارشناسی‌ارشد پیوسته ممکن است. طول دوران تحصیل در این رشته حدود شش سال است و دانشجویان در مجموع بیش از پنج هزار ساعت واحد درسی می‌گذرانند. به گفته‌ی کارشناسان تبدیل این حجم به دو بخش کارشناسی و کارشناسی‌ارشد از کیفیت این رشته‌ی تحصیلی می‌کاهد. در بسیاری از دیگر کشورهای اروپایی نیز رشته‌های علوم پزشکی به صورت مقاطع پیوسته ارائه می‌شوند. تنها در کشورهای سوئیس و هلند امکان تحصیلی در رشته‌ی پزشکی در مقاطع کارشناسی و کارشناسی‌ارشد ناپیوسته وجود دارد. KB/SA <img class="img" width="1" height="1" src="http://zap.dw-world.de/run/run.dw?RUN.js=No&DW.dom=www.dw-world.de&DW.uri=%2Fdw%2Farticle%2F0%2C%2C15640537%2C00.html%3Fmaca%3Dper-rss-per_deutschland_volltext-5723-xml-mrss&DW.maca=per-rss-per_deutschland_volltext-5723-xml-mrss&DW.ct=1&DW.loc=fa_IR&DW.oid=15640537&DW.sid=10010&DW.po=www.dw-world.de&DW.pr=dw-world.de&DW.cat0=%D8%B5%D9%81%D8%AD%D9%87%20%D9%86%D8%AE%D8%B3%D8%AA&DW.cat1=%D8%AF%D9%88%DB%8C%DA%86%D9%87%20%D9%88%D9%84%D9%87%20%D9%81%D8%A7%D8%B1%D8%B3%DB%8C&DW.cat2=%D8%A2%D9%84%D9%85%D8%A7%D9%86%E2%80%8C%D8%B4%D9%86%D8%A7%D8%B3%DB%8C%20%D9%88%20%D8%AA%D8%AD%D8%B5%DB%8C%D9%84%20&DW.cat3=%D8%AA%D8%AD%D8%B5%DB%8C%D9%84%20%D8%AF%D8%B1%20%D8%A2%D9%84%D9%85%D8%A7%D9%86&DW.title=%D9%85%D9%88%D8%A7%D9%86%D8%B9%20%D8%AA%D8%BA%DB%8C%DB%8C%D8%B1%20%D9%86%D8%B8%D8%A7%D9%85%20%D8%A2%D9%85%D9%88%D8%B2%D8%B4%DB%8C%20%D8%AF%D8%B1%20%D9%85%D9%88%D8%B1%D8%AF%20%D8%B1%D8%B4%D8%AA%D9%87%E2%80%8C%D9%87%D8%A7%DB%8C%20%D8%AD%D9%82%D9%88%D9%82%20%D9%88%20%D9%BE%D8%B2%D8%B4%DA%A9%DB%8C%0A" alt="" /> آلمان‌شناسی و تحصیل Mon, 2 Jan 2012 13:37:00 GMT http://www.dw.de/dw/article/0,,15631586,00.html?maca=per-rss-per_deutschland_volltext-5723-xml-mrss http://www.dw.de/dw/article/0,,15631586,00.html?maca=per-rss-per_deutschland_volltext-5723-xml-mrss در کنار دانشگاه‌هایی که تحصیل در رشته شیمی در آن‌ها به زبان آلمانی است، تعدادی از دانشگاه‌های این کشور نیز شاخه‌هایی از رشته شیمی را به زبان انگلیسی تدریس می‌کنند؛ از آن جمله‌اند دانشگاه‌های شهرهای آخن، برمن و فرایبورگ. مازیار پارسا دانشجوی رشته ‌شیمی در دانشگاه دوسلدورف آلمان است. روزهای پایانی سال ۲۰۱۱ که یونسکو آن را "سال شیمی" نامیده است فرصت و بهانه‌ خوبی بود تا با او در مورد تحصیل در رشته شیمی در آلمان به گفت‌وگو بنشینیم.   دویچه وله: يكى از پرسش‌هایی كه بسیاری از علاقه‌مندان به تحصيل در آلمان دارند، اين است كه آیا رشته‌اى كه مورد نظرشان است به زبان انگليسى هم تدريس مى‌شود يا خیر؟ شما که در رشته شیمی به زبان آلمانی تحصیل کردید، آیا به این زبان مسلط بودید؟ مازیار پارسا: نخیر، من هيچ چيزى نمى‌دانستم. البته قبل از اين كه به كالج بروم، يك‌سال زبان آلمانى خواندم. بعد از آن امتحان كالج را دادم. کسی که می‌خواهد در امتحان كالج شرکت کند، بايد آلمانى هم بلد باشد. امتحان آلمانى را قبول شدم و بعد وارد كالج شدم. فكر مى‌كنيد براى کسانی كه مى‌خواهند به زبان آلمانى درس بخوانند و زبان آلمانى را هم با سن بالا ياد گرفته‌اند، لغات تخصصى و كلاً تحصيل در رشته‌‌ى فنى به زبان آلمانى خيلى دشوار است؟ من فكر مى‌كنم هر کسی با لغات تخصصى بعد از يك مدتى آشنا می‌شود. چون دائم تكرار مى‌شود و اصلا كار سختى نيست. من وقتى كتابی آلمانى در رشته‌ى خودم مى‌خوانم، تقریبا آن را به طور کامل مى‌فهمم. خيلى كم پيش مى‌آيد كه حتى الان به لغت‌نامه مراجعه كنم. ولى مشكلى كه دارم بيشتر اين است كه در کلاس درس که مى‌نشينم، بعضى ‌وقت‌ها متوجه نمى‌شوم پروفسور چه مى‌گويد. چون خب خيلى تند صحبت مى‌كنند. ولى در مورد مطالعه كتاب و خواندن جزوه‌ها هيچ مشكلى ندارم. شايد ترم‌هاى اول كمى کند بودم. خب مسئله‌ى سرعت اينجا خيلى مهم است. چون در يك مدت زمانى شما بايد يكسرى سئوال را جواب دهيد. منتهى من ترم‌هاى اول به خاطر آلمانى‌ام نمى‌توانستم تند جواب دهم و نمى‌رسيدم به همه سئوال‌ها پاسخ دهم. ولى مى‌فهميدم چه نوشته شده و چه چيزى از من مى‌خواهند. فكر نمى‌كنم مشكل باشد. اكثر دوستانم هم مشكل ندارند. به مسئله‌ی زبان اشاره کردید. شما به‌عنوان دانشجویی که الان در آلمان زندگی می‌کنید و چند سال است که مشغول به تحصیل هستید، احیانا نکات دیگری هم هست که بخواهید به دانشجویان ایرانی توصیه کنید یا مشکلات دیگری که برای خودتان پیش آمده را برایشان بازگویید؛ به لحاظ مالی یا از جهت پیدا کردن خانه... راستش من به مشکل خاصی برخورد نکردم. اگر طبق قوانین موجود در آلمان عمل کنیم، به هیچ مشکلی برنمی‌خوریم. ولی مثلا بعضی وقت‌ها آدم مشکل مالی دارد و وارد فضای کار می‌شود، و چون بعضی وقت‌ها آدم خوب پول درمی‌آورد، زیاد کار می‌کند و بعد دیگر درس نمی‌خواند. این بزرگ‌ترین مشکل است. خیلی‌ها در ابتدا قصد دارند با درس شروع کنند، اما بعد می‌روند سراغ کار و تحصیل را رها می‌کنند. باید کار کردن و درس خواندن را یکجوری هم‌زمان پیش برد. یعنی نباید آدم آنقدر کار کند که به درس‌اش نرسد. چون درس‌ها سنگین است و نمی‌شود فقط برای شب امتحان خواند. بعضی‌ها فکر می‌‌کنند که مثلاً یک یا دو هفته به امتحان مانده، بنشینند و بخوانند، امتحان را قبول می‌شوند. همان روشی که معمولاً در ایران مرسوم است. بله، ولی در آلمان این طور نمی‌توان عمل کرد. در آلمان باید از همان اول مطالعه کرد. نمی‌توان همه را برای شب امتحان گذاشت. مسئله‌ی دیگر این است که برای پاس کردن امتحان‌ها‌‌، انجام تمرین‌ها بسیار مهم است. اگر کسی بنشیند از اول جزوه استاد را بخواند و تمرین‌ها را حل نکند و سئوال‌های قبلی را نگاه نکند، محال است امتحانات را قبول شود. چون امتحان‌ها بر پایه‌ی تمرین‌ها است. من ترم‌های اول این اشتباه را می‌کردم؛ می‌نشستم کل جزوه را می‌خواندم، بعد می‌رفتم و امتحان را قبول نمی‌شدم. همین شد که یکی دو امتحان را قبول نشدم. آقای پارسا پیدا کردن کار دانشجویی به چه شکل است؟ در رشته‌ی شما که رشته‌ی فنی هم هست، یا احیاناً برای دانشجویان دکترا، آیا این امکان وجود دارد که دانشجویان در همان دانشگاه مشغول به کار شوند؟ شرایطش هست، ولی باید اول درس‌هایی را پاس کنند، بعد می‌توانند با پرفسور صحبت کند. مثلاً وقتی که تعطیلات است می‌شود پیش پرفسور کار کرد. ولی من خودم در رشته‌ی شیمی الان کار نمی‌کنم. من کار جانبی‌ام موسیقی است، ولی می‌دانم که در شیمی هم می‌شود با پرفسور صحبت کرد و اگر پرفسور بداند که فعال هستی و نمراتت هم خوب بوده و علاقه داری، به شما کار می‌دهد. برای هر ساعت هم حدود ۹ تا ۱۰ یورو می‌پردازد. ولی کسی که تازه وارد آلمان می‌شود که نمی‌تواند برود در همان رشته در دانشگاه کار کند. من خودم آن اوایل که آمدم آلمان به شرکتی مراجعه کردم که کار ساعتی برایم پیدا کرد. من با دو سه تا از این شرکت‌ها صحبت کردم و خیلی سریع برای من کار پیدا کردند. ساعتی حدودأ ۸ یورو درآمد داشتم، ولی آن کار ربطی به رشته‌ام نداشت. می‌رفتم توی کارخانه‌ها کار می‌کردم. هر دفعه هم من را به ‌‌‌ کارخانه‌ا‌ی دیگر می‌فرستادند. اگر احیاناً بخواهید تحصیل در رشته‌ی شیمی را به علاقه‌مندان به تحصیل در آلمان توصیه کنید، کدام دانشگاه‌ها را در آلمان نام می‌برید؟ به غیر از دانشگاه دوسلدورف که خودتان در آن درس خوانده‌اید. از دانشگاههای معروف آلمان یکی آخن است. دانشگاه آخن دانشگاه بسیار خوبی است، ولی تحصیل در آن سخت است و کمی طول می‌کشد، چون امتحانات‌شان دشوار است. رشته‌ی شیمی‌ این دانشگاه هم رشته‌ی خوبی است. دانشگاه‌ مونیخ هم خوب است. تحقیقاتی که انجام می‌شود، همین کاری که من دارم برای پایان‌نامه‌ام انجام می‌دهم، ادامه‌ی کاری است که در مونیخ انجام شده است. می‌دانم که پژوهش و پرفسورهای خوبی در دانشگاه مونیخ وجود دارد و کیفیت تحصیل در آنجا خیلی بالاست. کاوه بهرامی تحریریه: کیواندخت قهاری <img class="img" width="1" height="1" src="http://zap.dw-world.de/run/run.dw?RUN.js=No&DW.dom=www.dw-world.de&DW.uri=%2Fdw%2Farticle%2F0%2C%2C15631586%2C00.html%3Fmaca%3Dper-rss-per_deutschland_volltext-5723-xml-mrss&DW.maca=per-rss-per_deutschland_volltext-5723-xml-mrss&DW.ct=1&DW.loc=fa_IR&DW.oid=15631586&DW.sid=10010&DW.po=www.dw-world.de&DW.pr=dw-world.de&DW.cat0=%D8%B5%D9%81%D8%AD%D9%87%20%D9%86%D8%AE%D8%B3%D8%AA&DW.cat1=%D8%AF%D9%88%DB%8C%DA%86%D9%87%20%D9%88%D9%84%D9%87%20%D9%81%D8%A7%D8%B1%D8%B3%DB%8C&DW.cat2=%D8%A2%D9%84%D9%85%D8%A7%D9%86%E2%80%8C%D8%B4%D9%86%D8%A7%D8%B3%DB%8C%20%D9%88%20%D8%AA%D8%AD%D8%B5%DB%8C%D9%84%20&DW.cat3=%D8%AA%D8%AD%D8%B5%DB%8C%D9%84%20%D8%AF%D8%B1%20%D8%A2%D9%84%D9%85%D8%A7%D9%86&DW.title=%D8%B4%D8%B1%D8%A7%DB%8C%D8%B7%20%D8%AA%D8%AD%D8%B5%DB%8C%D9%84%20%D8%AF%D8%B1%20%D8%B1%D8%B4%D8%AA%D9%87%20%D8%B4%DB%8C%D9%85%DB%8C%20%28%D8%A8%D8%AE%D8%B4%20%D8%AF%D9%88%D9%85%29%0D%0A" alt="" /> آلمان‌شناسی و تحصیل Wed, 28 Dec 2011 08:21:00 GMT http://www.dw.de/dw/article/0,,15613176,00.html?maca=per-rss-per_deutschland_volltext-5723-xml-mrss http://www.dw.de/dw/article/0,,15613176,00.html?maca=per-rss-per_deutschland_volltext-5723-xml-mrss سال ۲۰۱۱ میلادی از سوی یونسکو به عنوان سال شیمی نامیده شد.در آلمان نیز تعدادی از دانشجویان ایرانی در رشته‌های علوم طبیعی و ازجمله شیمی تحصیل می‌کنند.یکی از این دانشجویان در گفت‌وگو با دویچه وله از شرایط این رشته می‌گوید. در کنار دانشگاه‌هایی که در آن‌ها تحصیل در رشته شیمی به زبان آلمانی صورت می‌گیرد، تعدادی از دانشگاه‌های این کشور نیز گرایش‌هایی از رشته شیمی را به زبان انگلیسی ارائه می‌کنند. از این جمله‌اند دانشگاه‌های شهرهای آخن، برمن و فرایبورگ. امکان تحصیل در رشته شیمی در دانشگاه‌های نام برده تنها در مقطع کارشناسی وجود دارد. علاوه بر این، بیش از ۴۰ گرایش از رشته شیمی نیز در مقطع کارشناسی‌ارشد و به زبان انگلیسی در دانشگاه‌های آلمان ارائه می‌شود. مازیار پارسا در گفت و گویی با دویچه وله از جزییات بیش‌تر در مورد این رشته می‌گوید. دویچه وله: شما دانشجوى رشته‌ى شيمى در آلمان هستيد و در مراحل پايانى تحصيل‌تان هم به سر مى‌بريد. آيا از ابتدا در این رشته‌‌‌ در آلمان تحصيل كرديد يا از ايران برای ادامه تحصیل آمديد؟ مازیار پارسا: نخیر، من در دوبى در رشته‌ی كامپيوتر تحصیل کردم. ولى تا پايان ادامه ندادم و برای تحصیل به آلمان آمدم. با مداركى كه از ايران داشتيد، در آلمان پذيرفته شديد؟ من مدرك ايران را نداشتم. چون در ايران در كنكور شرکت نکرده بودم. مدركى كه مى‌خواستند مدرک قبولى در كنكور بود. اما مدرك دانشگاه دوبى را قبول كردند، ولى گفتند بايد ابتدا در دوره‌های کالج شرکت کنم. من هم يكسال به کالج رفتم و بعد وارد دانشگاه شدم. شما در حال حاضر مشغول به تحصیل در مقطع کارشناسی‌ارشد پیوسته (Diplom) هستید. ولی ظاهرا امکان ثبت‌نام در این دوره‌ها دیگر وجود ندارد؟ بله. ورودى‌هاى جديد دیگر هيچ كدام در مقطع ديپلم تحصیل نمی‌کنند. همه‌شان يا کارشناسی (Bachelor) هستند و یا در کارشناسی‌ارشد ناپیوسته (Master) تحصیل می‌کنند. چه گرايش‌هايى در رشته‌ى شيمى در آلمان براى علاقه‌مندان وجود دارد؟ یکی Anorganische Chemie است که می‌شود شيمى معدنى. یک گرایش Organische Chemie یا شيمى آلى، Physikalische Chemie که به آن فيزيك‌ـ شيميايى مى‌گويند و  بعد Theoretische Chemie که همان شیمی نظری است. احياناً مهندسى شيمى هم همانند آن چيزى كه در ايران هست در آلمان وجود دارد؟ مهندسى شيمى هم هست، ولى دانشگاهى كه من در آن تحصيل مى‌كنم مهندسى شيمى ندارد. چيزى كه من دارم مى‌خوانم، به فارسى به آن شيمى محض مى‌گويند. شما دانشجوى دوسلدورف هستيد، در کدام شهرهای دیگر آلمان این رشته تدریس می‌شود؟ بله، من در دوسلدورف هستم. اكثر دانشگاه‌هايى كه درآن‌ها دانشکده‌ی علوم طبیعی وجود دارد، رشته‌ى شيمى را ارائه می‌دهند. همانند دانشگاه آخن. گرايش يا ويژگى خاصى در رشته‌ى شما در آلمان هست كه احياناً به علاقمندان ايرانى كه مى‌خواهند اين رشته را در آلمان ادامه تحصيل دهند، توصيه كنيد؟ من خودم الان دارم فيزيك‌ـ شيميايى مى‌خوانم. يعنى اين قسمت را انتخاب كردم. بين شيمى معدنى و شيمى عالى، من فيزيك‌ـ شيميايى را انتخاب كردم. چون بيشتر با آناليز كردن سروكار دارد و با دستگاه‌هايى مثل ليزر. آن‌هايى كه به دستگاه‌هایی مانند ليزر و به آنالیزکردن علاقه دارند، بايد به سراغ فيزيك‌ـ شيميايى بروند. اين قسمت در ايران خيلى پیشرفته نیست، دستگاه‌هايى را كه در آلمان به‌كار مى‌برند، دستگاه‌هاى مدرنى است و گران‌قيمت است و در همه دانشگاه‌های ایران وجود ندارند. من از اين موضوع اطلاع دارم. کاوه بهرامی تحریریه: جواد طالعی <img class="img" width="1" height="1" src="http://zap.dw-world.de/run/run.dw?RUN.js=No&DW.dom=www.dw-world.de&DW.uri=%2Fdw%2Farticle%2F0%2C%2C15613176%2C00.html%3Fmaca%3Dper-rss-per_deutschland_volltext-5723-xml-mrss&DW.maca=per-rss-per_deutschland_volltext-5723-xml-mrss&DW.ct=1&DW.loc=fa_IR&DW.oid=15613176&DW.sid=10010&DW.po=www.dw-world.de&DW.pr=dw-world.de&DW.cat0=%D8%B5%D9%81%D8%AD%D9%87%20%D9%86%D8%AE%D8%B3%D8%AA&DW.cat1=%D8%AF%D9%88%DB%8C%DA%86%D9%87%20%D9%88%D9%84%D9%87%20%D9%81%D8%A7%D8%B1%D8%B3%DB%8C&DW.cat2=%D8%A2%D9%84%D9%85%D8%A7%D9%86%E2%80%8C%D8%B4%D9%86%D8%A7%D8%B3%DB%8C%20%D9%88%20%D8%AA%D8%AD%D8%B5%DB%8C%D9%84%20&DW.cat3=%D8%AA%D8%AD%D8%B5%DB%8C%D9%84%20%D8%AF%D8%B1%20%D8%A2%D9%84%D9%85%D8%A7%D9%86&DW.title=%D8%B4%D8%B1%D8%A7%DB%8C%D8%B7%20%D9%88%20%D9%88%DB%8C%DA%98%DA%AF%DB%8C%E2%80%8C%D9%87%D8%A7%DB%8C%20%D8%AA%D8%AD%D8%B5%DB%8C%D9%84%20%D8%AF%D8%B1%20%D8%B1%D8%B4%D8%AA%D9%87%20%D8%B4%DB%8C%D9%85%DB%8C%20%D8%AF%D8%B1%20%D8%A2%D9%84%D9%85%D8%A7%D9%86" alt="" /> آلمان‌شناسی و تحصیل Fri, 23 Dec 2011 11:03:00 GMT http://www.dw.de/dw/article/0,,15595516,00.html?maca=per-rss-per_deutschland_volltext-5723-xml-mrss http://www.dw.de/dw/article/0,,15595516,00.html?maca=per-rss-per_deutschland_volltext-5723-xml-mrss نمایندگان مجلس فدرال و شورای ایالات آلمان قانون جدیدی را تصویب کرده‌اند که بر اساس آن ارزشیابی مدارک تحصیلی خارجی آسان‌تر می‌شود. قانون جدید قرار است از ماه مارس سال آینده به مرحله اجرا درآید. از ماه مارس سال آینده‌ی میلادی (۲۰۱۲) متقاضیان خارجی علاقه‌مند به کار و تحصیل در آلمان می‌توانند امید بیشتری به پذیرش مدارک تحصیلی‌شان داشته باشند. در ماه نوامبر سال جاری نمایندگان مجلس ایالتی آلمان قانونی را تصویب کردند که بر اساس آن هر داوطلب خارجی کار و تحصیل در دانشگاه‌های آلمان از حق بررسی و ارزشیابی واحد مدارک تحصیلی‌اش برخوردار خواهد شد. موفقیت در تصویب مقررات جدید به رسمیت‌شناختن مدارک دانشگاهی از کشورهای به ویژه خارج از اتحادیه اروپا، از جمله دستاوردهای وزیر علوم آلمان، آنته شاوان محسوب می‌شود. تخمین زده می‌شود که در حدود ۳۰۰ هزار متخصص خارجی به ویژه از کشورهای خارج از حوزه اتحادیه اروپا در آلمان زندگی می‌کنند. تعداد قابل توجهی از این متخصصان به دلیل عدم ارزشیابی صحیح مدرک تحصیل‌شان در شغل‌هایی غیر مرتبط فعالیت دارند. بنابر مصوبه‌ی جدید پارلمان آلمان، می‌بایست به هر داوطلب خارجی تا سه ماه پس از درخواست ارزشیابی مدارک پاسخی مستدل و روشن داده شود. علاوه بر این مسئولان ارزشیابی مدارک موظف‌اند، شخص متقاضی را در مورد دوره‌های تکمیلی-تطبیقی و پیش‌نیاز برای به رسمیت‌شناخته شدن مدرک تحصیلی‌این افراد در آلمان آگاه کنند. نمونه‌ای از عدم قبول مدارک تحصیلی در آلمان ایریس کاهان در اوایل دهه‌ی ۱۹۹۰ میلادی به آلمان مهاجرت کرد. او که در کشورش مدرک کارشناسی دریافت کرده و سال‌ها نیز در کالج مشغول به تحصیل بود، به دلیل عدم پذیرش مدارک دانشگاهی‌اش از ورود به بازار کار بازماند. دلیل عدم موافقت با مدارک تحصیلی ایریس کاهان، پایین بودن سطح مدرک وی در مقایسه با مدرک مشابه از دانشگاه‌های آلمان عنوان شده است؛ بی آن‌که پاسخ روشن و احیانا دوره‌ی معینی برای تطبیق مدرک وی با مدارک رایج در آلمان پیشنهاد شود. او حالا به عنوان مربی در مهدکودکی در آلمان مشغول به کار است و می‌گوید تنها برای ترجمه‌ی مدارک تحصیل‌اش بیش از هزار یورو هزینه کرده است. پاسخ اداره‌ی مربوطه در عین حال به درخواست کاهان منفی بوده است. از سوی دیگر به او توصیه شده در صورت تمایل به کار در رشته‌ی تحصیلی‌اش، باید چند سال دیگر در یکی از دانشگاه‌های آلمان تحصیل کند تا مدرکی مشابه از این دانشگاه دریافت کند. به نظر می‌رسد بر اساس قانون جدید ارزشیابی مدارک تحصیلی در دانشگاه‌های آلمان، مشکلاتی از این نوع کاهش یابد. سیاست‌‌مداران آلمانی می‌گویند، هیچ مدرک دانشگاهی نباید بدون بررسی و ارزشیابی بماند. هدف از تصویب قانون جدید، بهره‌بردن از دانش و توانایی‌های نیروهای متخصص خارجی در آلمان است. KB/JT <img class="img" width="1" height="1" src="http://zap.dw-world.de/run/run.dw?RUN.js=No&DW.dom=www.dw-world.de&DW.uri=%2Fdw%2Farticle%2F0%2C%2C15595516%2C00.html%3Fmaca%3Dper-rss-per_deutschland_volltext-5723-xml-mrss&DW.maca=per-rss-per_deutschland_volltext-5723-xml-mrss&DW.ct=1&DW.loc=fa_IR&DW.oid=15595516&DW.sid=10010&DW.po=www.dw-world.de&DW.pr=dw-world.de&DW.cat0=%D8%B5%D9%81%D8%AD%D9%87%20%D9%86%D8%AE%D8%B3%D8%AA&DW.cat1=%D8%AF%D9%88%DB%8C%DA%86%D9%87%20%D9%88%D9%84%D9%87%20%D9%81%D8%A7%D8%B1%D8%B3%DB%8C&DW.cat2=%D8%A2%D9%84%D9%85%D8%A7%D9%86%E2%80%8C%D8%B4%D9%86%D8%A7%D8%B3%DB%8C%20%D9%88%20%D8%AA%D8%AD%D8%B5%DB%8C%D9%84%20&DW.cat3=%D8%AA%D8%AD%D8%B5%DB%8C%D9%84%20%D8%AF%D8%B1%20%D8%A2%D9%84%D9%85%D8%A7%D9%86&DW.title=%D8%A7%D8%B1%D8%B2%D8%B4%DB%8C%D8%A7%D8%A8%DB%8C%20%D9%85%D8%AF%D8%A7%D8%B1%DA%A9%20%D8%AA%D8%AD%D8%B5%DB%8C%D9%84%DB%8C%20%D8%AF%D8%B1%20%D8%A2%D9%84%D9%85%D8%A7%D9%86%20%D8%A2%D8%B3%D8%A7%D9%86%E2%80%8C%D8%AA%D8%B1%20%D9%85%DB%8C%E2%80%8C%D8%B4%D9%88%D8%AF" alt="" /> آلمان‌شناسی و تحصیل Mon, 12 Dec 2011 20:21:00 GMT